Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/1452 K.2013/3739

Sanık ...'in kasten yaralama sonucu ölüme neden olma ve mala zarar verme suçlarından cezalandırılmasına ilişkin hükümler yönünden, yasal süresinde sanık müdafii tarafından temyiz isteminde bulunulmuş ise de, sanık müdafiinin 20.04.2013 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden feragat ettiği anlaşıldığından; katılanlar ... vekillerinin kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçu yönünden temyiz itirazları ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hüküm de düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan ... vekilinin suç niteliğine vesaireye yönelen, katılanlar ... vekilinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ...'in belli haklardan yoksun bırakılmasına dair uygulama yapılırken TCK.nun 53/l-c maddesindeki hakları kullanmaktan aynı yasanın 53/2. maddesi uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar, velayet, vesayet ve kayyımlık .../...

s-2-

yetkisini kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan ise koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gereğinin gözetilmemesi Yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak;

sanık hakkında TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bölümün hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine, "sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nun 53/l-a,b,c,d,e maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan aynı yasanın 53/2. maddesi uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın ise 53.maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun hüküm fıkrasının mahsus bölümüne eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,