Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/251 K.2014/1608

Suça sürüklenen çocuk Onur'un suç tarihinde ceza ehliyeti bulunmadığına ilişkin Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Gözlem İhtisas Dairesinin ve 6. İhtisas Dairesinin raporları göz önünde bulundurularak sanıkta "şizofreniform" denilen akıl hastalığının mevcut olduğu anlaşılmış, hakkında 5237 sayılı TCK.nun 32. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve aynı kanunun 57. maddesi uyarınca yüksek güvenlikli bir sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına dair verilen kararda bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve katılanlar vekilinin bir sebebe dayanmayan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; Ancak;

1-Sanığın akıl hastası olması kusurluluğu ortadan kaldırmakla birlikte suçun oluşmasını engellemeyeceği cihetle. Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.04.2008 tarih, 2008/1-22 Esas, 2008/80 Karar sayılı ilamında da belirtildiği şekliyle, sanığın akıl hastası olması durumunda yapılacak uygulamanın sınırlarını belirleme açısından, işlenen fiilin bir suçu oluşturup oluşturmadığı,

eğer oluşturuyor ise suç vasfının belirlenmesi ve gerek sübuta ve gerekse vasfa ilişkin gerekçeli değerlendirmenin her bir suç için CMK.nun 230/1-b maddesi gereğince ayrı ayrı hükümde tartışılması gerekirken, gerekçesiz olarak doğrudan 5271 sayılı CMK.nun 223/3-a maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına ve 5237 sayılı TCK.nun 57. maddesi gereğince akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına karar verilmesi;