Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/4523 K.2014/2676

1-Oluşa ve dosya kapsamına göre.

Olay günü önleyici hüzmetler büro amirliğinde görevli polis memuru olan sanık ...’nın aynı ekipte görevli polis memurları olan tanıklar .... ve ... ile birlikte ekip aracı ile seyir halinde bulundukları sırada spor kompleksi inşaatında hırsızlık ihbarında bulunulması üzerine olay yerine gittikleri, olay yerinde ... plakalı transporter tipi araca 4 kişinin kablo yükledikleri, maktül .... ve arkadaşı ...'ın da transporteri tipi araç içerisinde olduğu ve kabloları araca yerleştirdikleri, sanık ... ve arkadaşları olan tanıkların olay yerine geldikleri sırada araca kablo yükleyen 4 kişinin olay yerinden kaçmaya başladığı,

tanıkların kaçan şahısları yakalamak amacıyla arkalarından gittikleri, ekip aracının aynı zamanda şoförü olan sanık ...'nın kontağı kapattığı sırada transporter tipi aracın içerisinden kendisine doğru ateş edildiği, sanık ...'nın sağ kapı arkasına geçip siper alarak havaya 2 el ateş ettiği, aracın içerisinden ateş edilmeye devam edilmesi üzerine sanık ...’nın da aracın içerisine doğru 1 el ateş ederek araçta bulunan maktül ...'un ölümüne neden olduğu, olay sonrası maktülün bulunduğu araçta ....

Kriminal Polis Laboratuvarınm 02.01.2007 günlü ekspertiz raporuna göre ses ve gaz fişeği istimal eden .... marka tabancanın 6136 sayılı Yasa kapsamında bulunmadığının, ancak, ebat, görünüm ve mekanik yapısı ile ateşli bir silah görünümünde olduğunun, silahı tanıyan birinin dahi eline alıp incelemeden ilk bakışta ateşli bir silahtan ayırt etmesinin zor olduğu ve iğfal kabiliyeti bulunduğunun tespit edildiği anlaşılmakla; elinde kurusıkı tabanca bulunan kişiye tabanca ile ateş etmek suretiyle öldürmek biçiminde gelişen eylemde, meşru savunmanın “orantı” koşulunun oluştuğu söylenemezse de, 5237 sayılı TCK.nın 30/3.

Maddesi uyarınca, ceza sorumluluğunu kaldıran nedenlerden olan “hukuka uygunluk nedenlerinden olan meşru savunma koşullarının varlığı” hususunda kaçınılmaz bir hataya düştüğü anlaşılan sanık ...'nın, bu hatasından yararlanması gerekeceğinden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 30/3. maddesi yollamasıyla TCK.nın 25/1 ve CMK’nın 223/3-c maddesi gereğince beraatına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin doğrudan TCK.nun 25/1. maddesi uyarınca hüküm kurulmuş olması sonuç karar doğru bulunduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nın maktül ....'a karşı eylemini meşru savunma koşulları altında gerçekleştirdiği kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet Savcısının TCK.nun 27. Maddesinin tartışılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,