Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/4718 K.2013/7754

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Zafer'in maktül Abdullah'ı kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre 5237 Sayılı Türk Ceza Yasası'nın 7/2 maddesi ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9/3 maddesi uyarınca lehe olan yasa belirlenerek kurulan hükümde verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, haksız tahrike yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1) Oluşa ve dosya içeriğine göre, maktülün, suç tarihinde on beş yaşında olan sanıkla olaydan yaklaşık onbeş gün önce tanıştığı, birkaç kez dükkanına davet edip, birlikte gezmeyi teklif ederek sanıkla samimiyet kurduğu, olay tarihinde ablasına ait olan eve davet ederek kapıyı kilitlediği, soyunarak cinsel ilişki teklifinde bulunduğu, teklifi reddeden sanığı bıçakla tehdit ettiği, sanığın direnerek maktülle boğuşmaya başladığı,

boğuşma sırasında sanığın ele geçirdiği bıçakla maktülü, sırt ve göğüs bölgelerine on dört kez vurarak öldürdüğü olayda, maktülün kendisine yönelik saldırısıyla meşru müdafaa haline giren sanığın, meşru müdafaa sınırını mazur görülebilecek bir heyecan, korku veya telaş nedeniyle aştığı ve hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği anlaşıldığı halde yazılı şekilde hüküm kurulması,