Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/5784 K.2014/16

1- Sanık hakkında hükmolunan ceza miktarına göre, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Oluşa, dosya içeriğine ve mahkemenin gerekçesine göre; sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, suç vasfına, fazla ceza verildiğine, katılan vekilinin haksız tahrik bulunmadığına, eksik ceza verildiğine, lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine, yerel Cumuhriyet Savcısının suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Hak yoksunluğuna ilişkin 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanması sırasında 53/1-c maddesindeki velayet, vesayet ve kayyımlık

yetkileri açısından kısıtlılık süresinin belirlenmesinde kendi alt soyu üzerindekiler ile diğer kişiler üzerindekiler arasında bir ayrım yapılmaması yasaya aykırı ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; hüküm fıkrasındaki 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bendin "sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a,b,c,d,e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 1-c bendindeki kendi altsoyu üzerindeki velayet,