Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/852 K.2014/3008

1) Oluşa, dosya içeriğine ve gösterilen gerekçeye göre; fiil üzerinde birlikte hakimiyet kuran sanıklar Baran, Y.. B.., Mesut ile Y.. M.., M.S., M.S.ve Fırat'ın, TCK'nın 37/1 maddesi uyarınca cezalandırılmalarında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamede bu hususa yönelen bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Baran, Y.. B.. ve Mesut’un, mağdur Y.. M..’u; sanıklar Y.. M.., Mehmet Selami, M. S. ve Fırat'ın mağdur Baran’ı kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların nitelikleri tayin, takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Baran müdafiinin sübuta, sanıklar Y.. M.., Fırat, M.S. M. S.müdafiinin sübuta, eksik incelemeye yönelen, sanıklar Mesut ve Y.. B.. müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanıklar Baran, Y.. B.. ve Mesut ile Y.. M.., M. S., M. S. ve Fırat arasında iki grup halinde meydana gelen silahlı kavgada ilk haksız davranışın kimden kaynaklandığının anlaşılamaması nedeniyle, tüm sanıklar hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,