Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/929 K.2013/7702

1- Sanık Mehmet'in suçta kullandığı kısa namlulu tüfeğin, Adana Polis Kriminal Laboratuvarı Müdürlüğünün 21/10/2011 tarihli raporuna göre, 6136 sayılı Yasa kapsamında kalan yasak niteliğe haiz ateşli silahlardan olduğunun anlaşılması karşısında, sanık Mehmet hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan zamanaşımı süresi içerisinde dava açılması ve hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Mehmet'in eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Savaş'ın sübuta, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, sanık müdafiinin, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

A) Osmaniye Devlet Hastanesinin 26/09/2011 tarihli raporunda, mağdurun almış olduğu saçma isabeti sonucu hayati tehlikesinin bulunduğu, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte yaralandığı belirtilmesine karşın, Osmaniye Devlet Hastanesinin 30/09/2011 tarihli raporunda ise, mağdurun hayati tehlikesi bulunmadığı ve yaraların basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte bulunduğunun belirtildiği ve söz konusu raporlar arasında çelişki bulunduğu anlaşıldığından,

Mağdur Sibel'e ait rapor, film ve grafiler ile tüm tedavi evraklarının Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kuruluna gönderilerek, mağdurdaki yaraların her birinin niteliği, yaşamsal tehlike oluşturup oluşturmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilemeyeceği konusunda rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde eksik ve çelişkili raporla yetinilerek eksik soruşturmayla hüküm kurulması,

B) O1uşa ve dosya kapsamına göre; sanığın olay günü almış olduğu alkolün verdiği etkiyle, evinin damından tüfekle üç kez rastgele ateş etmek suretiyle evinin bahçesinde bulunan mağdur Sibel'i vurarak yaraladığı olayda, sanığın evinin bahçesinde bulunan mağdurun isabet alıp yaralanabileceğini öngörmesine rağmen sonucu kabullenmek suretiyle ateş ederek eylemini sürdürmesinin olası kastla yaralama suçunu oluşturduğu düşünülmeden yazılı şekilde bilinçli taksirle yaralama suçundan hüküm kurulması,

C) Kabule göre de;

19.12.2006 gün ve 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nun 89/5. maddesi hükmü nedeniyle, aynı Kanunun 89/1. maddesi kapsamında kalacak şekilde yaralanan mağdurun şikayetten vazgeçmesinin, bilinçli taksir halinde dahi geçerli bulunduğu ve mağdur Sibel'in 22/12/2011 tarihli oturumda, sanıktan şikayetçi olmadığını ifade etmesi karşısında, 5237 sayılı TCK’nun 73/1, 89/5 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının şikayet yokluğu nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,