Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/938 K.2013/3594

b- Mağdur ...'ı olası kastla yaralama suçundan TCK 86/2, 21/2, 86/3-e, 62, 52 maddeleri uyarınca neticeten sanığın 1.500 TL adli para cezası,

c- 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 6136 sayılı kanunun 13/1, TCK 62, 52 maddeleri uyarınca neticeten sanığın 10 ... hapis ve 500 TL adli para cezası,

2- Sanık ...: a- Mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK 81/1, 35/1-2, 39/2-c madde fıkrası bendi delaleti ile 39/1, 62/1 maddeleri uyarınca neticeten sanığın 3 yıl 9 ... hapis cezası,

b- Mağdur ...'ı olası kastla yaralama suçundan TCK 86/2, 21/2, 86/3-e, 39/2-c madde fıkrası bendi delaleti ile 39/1, 62, 52 maddeleri uyarınca neticeten sanığın 740 TL

adli para cezası,

3- Sanık ...: Mağdur ...'ü kasten yaralama suçundan TCK 86/2, 62/1, 52 maddeleri uyarınca neticeten sanığın 2.000 TL adli para cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanıklar ... ve Mehmet’in “mağdur ...’i olası kastla yaralama” ve sanık ...’nin “mağdur ...’yi kasten yaralama” suçlarından verilen adli para cezaları miktarları itibarıyla 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. maddesine göre kesin nitelikte olup, temyiz kabiliyetleri bulunmadığından, müdafiilerinin bu suçlar yönelik temyiz istemlerinin CMUK’nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiş, temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içeriklerine göre temyiz incelemesi, sanık ...’nin “mağdur ...’yi öldürmeye teşebbüs”; sanık ...’in “mağdur ...’yi öldürmeye teşebbüs suçuna yardım” suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılmıştır.

2- Dosya kapsamına göre, sanık ... ile mağdur ... arasında hukuki ilişkiye dayanan çekişmelerin bulunduğu, alacaklı taraf olan Fehmi’nin birkaç kez ...’den alacağını istemesine rağmen olumlu bir sonuç alamadığı, olay günü bu çekişmelerin etkisiyle taraflar arasında gerçekleşen tartışma sırasında Fehmi’nin ...’yi darp ederek basit şekilde yaraladığı, tartışma ortamından ayrılan ...’nin, akrabası sanık ...’in yanına giderek olanları anlattığı, akabinde Mehmet’in kullandığı araçla yanına tabanca ve av tüfeğini de alarak tekrar Fehmi’nin yanına geldiği, Fehmi’nin o sırada park halinde olan kendi aracının ... koltuğunda oturmakta olduğu,

Mehmet’in kullandığı aracın sağ ön koltuğunda oturan ...’nin araç seyir halindeyken Fehmi’nin yanından geçtiği sırada tabancasıyla en az üç el ... ettiği, Fehmi’ni ... havliyle aracından kendisine atarak kaçmaya başladığı, bunun üzerine sanık ...’nin Fehmi’nin arkasından önce yine tabancası ile ardından da av tüfeği ile atışlarını sürdürdüğü, akabinde suç yerinden Mehmet’in kullandığı araçla hızla uzaklaştığı, yapılan atışlar sonucu ...’nin herhangi bir isabet almadığı, ancak olayla ilgisi olmayan mağdur ...’in, ...’nin yaptığı ilk

atışlar neticesinde bacak bölgesine aldığı isabet sonucu basit şekilde yaralandığı olayda,

a) Sanık ...’nin “mağdur ...’yi öldürmeye teşebbüs” suçundan kurulan hüküm yönünden,

9 ile 15 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK’nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, meydana tehlikenin ağırlığı birlikte gözönüne alınarak, makul bir ceza yerine, teşebbüsün derecesinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde daha az tehlikeye sebep olan olaylarda uygulama olanağı bulunan 9 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,

Suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır,

b) Sanık ...’nin “6136 sayılı kanuna muhalefet” suçundan kurulan hüküm yönünden; ceza mahkumiyetinin kanuni soncu olarak TCK’nun 53. maddesinin infaz aşamasında uygulanması mümkün görülmüştür.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nin “mağdur ...’yi öldürmeye teşebbüs” ve “6136 sayılı Kanuna muhalefet”; sanık ...’in “mağdur ...’yi öldürmeye teşebbüs” suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, eleştiri nedeni saklı kalmak kaydı ile cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ... ve Mehmet müdafilerinin eksik soruşturmaya, meşru savunmaya, suçun niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

Hapis cezasının kanuni sonucu olarak “belirli haklardan yoksun bırakılma” hükmünün uygulanması sırasında, TCK’nun 53/1-c maddesini uyarınca, “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan” yoksunluğun, sanığın sadece kendi alt soyu bakımından koşullu salıverme tarihine kadar süreceğine, alt soyu olmayanlar yönünden ise cezanın infazına kadar devam edeceğine karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde, alt soy ayırımı yapmadan belirtilen hakları kullanmaktan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verildiği görülmekle,

CMUK’nun 322. Maddesindeki yetkiye dayanılarak,

Hüküm fıkrasının (10.) ve (30.) bentlerinden TCK’nun 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümlerin çıkartılarak, yerlerine “Sanık hakkında TCK’nun 53. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarıyla, üçüncü fıkrasının 1. cümlesinin