Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2014/3546 K.2015/2870

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın mağdur kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru savunmaya, suç vasfına, vesaireye; yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; deniz kenarında kurulan çadırlarda kalmakta olan taraflardan sanık İsmail ve arkadaşlarının gece 04.00 sıralarında alkol alırken yüksek sesle ve küfürlü konuşmaları nedeniyle mağdur ve arkadaşları tarafından uyarıldıklarında sanığın, elinde bıçak olduğu halde mağdura küfür etttiği, uyarılara rağmen elindeki bıçağı bırakmadığı ve mağdura kafa atmak için hamle yapmasından sonra, kendisine tokat atan mağdurun karın bölgesine bıçakla vurmak sureti ile ileum ve ileum mezosunda kesiye, yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı, ikinci darbenin mağdurun elini karnına tutması nedeni ile ön kol bölgesine isabet ettiği, sanığın bıçağı savurmaya devam ettiği, ancak eli tutularak bıçağın alınması üzerine eylemini tamamlayamadığı anlaşılan olayda;

a) 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35 maddesi ile yapılan uygulama sırasında, zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza verilmesi yerine 10 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,