Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2014/3583 K.2014/5605

a) 5237 sayılı TCK'nun 151/1, 29, 62, 52/2 maddeleri uyarınca; 1.000.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına. b) ...'e karşı kasten yaralama suçundan: 5237 sayılı TCK'nun 86/2, 62, 52/2 maddeleri uyarınca; 2.000.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına. c) ...'e karşı hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığından. 2) Sanık ... hakkında:...'a karşı hakaret suçundan; a) Ceza verilmesine yer olmadığına, b) TCK'nun 86/2, 62, 52 maddeleri uyarınca ; 2000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına. c) TCK'nun 106/2-a, 62, 53 maddeleri uyarınca; 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

1-a)Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve Ahmet’i kasten öldürmeye teşebbüs ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen beraat kararlarını temyizde sanığın hukuki yararı bulunmadığından ve temyiz ve beraat kararlarının gerekçesine de yönelik olmadığından, sanık müdafiinin bu suçlara yönelen temyiz talebinin,

b)Sanık ...’ın mağdur ...’ı, sanık ...'ın mağdur ...’ı kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerde, sanıklara verilen para cezasına ilişkin mahkumiyet kararları, 6217 sayılı Kanunla değişik CMUK’nun 305/1.maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi mümkün bulunmadığından ve katılan sıfatıyla yapılan temyiz talebi suç vasfına yönelmediğinden, katılan-sanık ... müdafiinin bu suçlara yönelen temyiz talebinin,

c)Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan “TCK’nun 44.maddesi gereğince hüküm kurulmasına yer olmadığına” ilişkin verilen karar, CMK’nun 223.maddesi anlamında hüküm niteliğinde olmadığından temyiz edilemeyeceği gözetilerek, sanık ... müdafiinin bu suça yönelen temyiz talebinin,

CMUK’nın 317.maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

2-a)Oluş, kabul ve dosya kapsamından; mağdur ...’ın işyerinin yanındaki boş arsaya tanıklar ile birlikte mermer indirmesi üzerine, arsa sahibi olan tanık ...’un karşı çıkmamasına rağmen sanık ...’ın mağdura müdahale ettiği, ardından karşılıklı hakaret ve boğuşma yaşandığı, daha sonra da sanığın mağduru silahla tehdit ettiği olayda, mahkemenin delilleri takdirinde isabetsizlik bulunmadığından, sanık lehine tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinden bahisle bozma isteyen,

b)Sanık ...’ın mağdur ...’a, sanık ...'ın mağdur ...’a hakaret suçlarından kurulan hükümlerde, TCK’nun 129/3 ve CMK’nun 223/4-c maddeleri uyarınca “ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, hükümlerin “ceza vermekten vazgeçilmesine” şeklinde düzeltilmesi gerektiğinden bahisle bozma isteyen,

Tebliğnamedeki düşünceler benimsenmemiştir.

3)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın mağdur ...’ı tehdit ve hakaret, sanık ...’ın mağdur ...’a hakaret suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,

Baro tarafından atanan ve sanık ...’ın 26.01.2011 tarihli duruşmada müdafiisi olarak kabul etmek suretiyle huzurunda savunmasını yaptığı Avukat ...’ın 29.02.2012 tarihinde yüzüne karşı verilen kararı, sanık ...’ın CMUK’nun 310.maddesi uyarınca yasal süre olan "bir haftalık" süre dolduktan sonra 14.03.2012 tarihinde temyiz ettiği, mahkemece 30.05.2012 tarih ve 2010/541-82 sayılı ek karar ile "CMK’nun 296/1 .maddesi gereğince temyiz talebinin reddine" karar verildiği anlaşılmakla,

temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararda ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan katılan sanık ... müdafiinin sübuta, tahrikin varlığına, cezada teşdit uygulanamayacağına vesaireye ilişen, sanık ...’ın red kararına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Sanık ...’ın mağdur ...’a hakaret ve sanık ...’ın mağdur ...’a hakaret suçlarından kurulan hükümlerde, ceza hükmü kurulmadan doğrudan TCK’nun 129/3 ve CMK’nun 223/4-c maddeleri uyarınca hüküm kurulması gerekirken, önce TCK’nın 125/1, 125/4,

62.maddeleri uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması ve Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesi delaleti ile Ülkemizin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi uyarınca, ayrıca Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin, Sözleşmenin anılan maddesinde yer alan ücretsiz müdafii yardımından yararlanma koşullarından “adaletin selametinin gerektirmesi” kıstası ile ilgili yerleşmiş içtihatları da dikkate alınarak; sanık ...’ın, CMK’nun 150/2 maddesi uyarınca kendisine atanan müdafii yardımından ücretsiz olarak faydalanma hakkı bulunduğu halde, müdafii ücretinin yargılama giderleri arasında gösterilmesi,

bozmayı gerektirmekte ise de bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

CMUK’nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak,

a)Sanık ...’ın mağdur ...’a hakaret ve sanık ...’ın mağdur ...’a hakaret suçlarından kurulan hükümlerde, TCK’nun 125/1, 125/4, 62.maddeleri uyarınca yapılan uygulamaların hüküm fıkralarından çıkartılmasına,

b)Hüküm fıkrasının mahsus bölümünde yer alan, sanık ... için 146-TL müdafii ücretlerinin yargılama giderlerinden çıkartılmasına, sonuç olarak “272,25-TL” olarak belirlenen yargılama giderlerinin "126,25-TL" olarak değiştirilmesine,