KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2014/404 E., 2014/1397 K.·T.C. Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Mart 2014
Karar Metni
332 kelime·2 dk okuma·6 bölüm
1. Ceza Dairesi
YARGITAYİLAMI
Esas No : 2014/404 Karar No : 2014/1397 Tebliğname No : 1 - 2013/96861
İNCELENEN KARAR
MAHKEMESİ
... 2. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ VE NO
04/03/2013, 2013/14 (E) ve 2013/57 (K) HÜKÜMLÜ : F.. Ç.. MAĞDURLAR :...,...,...
SUÇ
Yağma, bir suçu gizlemek delillerini ortadan kaldırmak ya da yakalanmamak amacıyla öldürmeye teşebbüs, çocuğu veya beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumdaki kimseyi bir suçun delillerini ortadan kaldırmak amacıyla öldürmeye teşebbüs
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-Hükümlü ve müdafiinin yüzüne karşı 04.03.2013 tarihinde tefhim olunan hükme yönelik olarak, hükümlü müdafiinin UYAP kayıtlarına göre yasal süreden sonra 13.03.2013 tarihinde yapmış olduğu temyiz isteminin, CMUK.nun 310-317. maddeleri uyarınca reddine karar verilmiştir.
2-Hükümlü F.. Ç.. hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükme yönelik olarak, yasal süresi içinde yapılmış bir temyiz talebi bulunmadığı anlaşıldığından, tebliğnamenin karar başlığında gösterilen nitelikli yağma suçu ile ilgili hüküm re'sen de temyize tabi bulunmadığından inceleme dışı bırakılmıştır.
3-Temyiz kapsamına göre hükümlü F.. Ç.. hakkında mağdurlar...,... 'ı öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan ve re'sen temyize tabi bulunan hükümlerin incelemesinde;
Hükümlü F.. Ç.. hakkında 765 sayılı TCK.nun 450/7-9, 62, 59/2, 31, 33, 450/9, 62, 59/2. 31, 33, 450/9, 62, 59/2, 31, 33 maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümlerden soma yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Yasası'nın 7/2 ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddesi gereğince yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu bozmaya uyularak kurulan hükümlerde isabetsizlik görülmediğinden, re'sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 10/03/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2014/404, K. 2014/1397, 10 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama