Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2014/5600 K.2015/2101

1-A) Sanık müdafiinin süresinden sonraki duruşmalı inceleme talebinin CMUK'nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

B) Sanık hakkında mağdur yönelik tasarlayarak ve kan gütme saiki ile kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde, sanık kardeşi olan mağdur kardeşi olan tarafından öldürülmesine ilişkin Siirt Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/62 Esas ve 2011/153 Karar sayılı mahkumiyet kararının Dairemizin 2012/5682 Esas ve 2013/2349 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmesi karşısında; sanık Hasan hakkında mağdur yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde eylemin kan gütme saiki ile gerçekleştirilmiş olması nedeniyle TCK'nun 82/1-j maddesi gereğince uygulama yapılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

2) Cumhuriyet Savcısı, sanık ve müdafiileri ile katılan vekilinin temyiz dilekçelerinin kapsamına göre temyiz incelemesi; sanık hakkında maktül yönelik olası kastla öldürme, mağdur yönelik tasarlayarak ve kan gütme saiki ile kasten öldürmeye teşebbüs ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanıklar hakkında maktül yönelik olası kastla öldürme suçlarından kurulan beraat hükümleri ile sınırlı olarak yapılmıştır.Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık maktül yönelik eylemi ile mağdur yönelik tasarlayarak ve kan gütme saiki ile kasten öldürmeye teşebbüs ve mala zarar verme suçlarının sübutu kabul,

oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, elde edilen delillerin sanıklar hakkında maktül yönelik olası kastla öldürme suçlarından mahkumiyetlerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık Hasan ve müdafiilerinin eksik incelemeye, sübuta, katılan Hazım vekilinin eksik incelemeye,

sanıklar hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanıklar hakkında maktül yönelik olası kastla öldürme suçlarından kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), B-a) Sanık hakkında maktül yönelik olası kastla öldürme, mağdur yönelik tasarlayarak ve kan gütme saiki ile kasten öldürmeye teşebbüs ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden yapılan incelemede;

aa) Sanık hakkında maktül yönelik olası kastla öldürme suçu yönünden.

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık olaydan birkaç yıl önce kardeşi öldüren isimli kişinin kardeşi öldürmeye karar verdiği ve bu karar kapsamında mağdurun şöförlüğünü de yapmış olduğu ticari minibüsünün geçiş güzergahına pusu kurduğu ve minibüsün geçtiği sırada içerisinde yolcuların da bulunduğunu bilmesine rağmen kalaşnikof marka piyade tüfeği ile toplam 18 kez ateş ettiği, yapılan atışlarda minibüsün sağ ön koltuğunda oturan maktülün başından almış olduğu isabetle yaşamını yitirdiği olayda;

atış sayısı ve mesafesi, araçtaki isabet yerleri ile maktülün araç içerisindeki konumu dikkate alındığında aracın içerisinde bulunan maktülün isabet almasının mutlak ve kaçınılmaz olduğu, sanığın bu durumu bilmesine rağmen ateş ederek eyleminin sonucunu bilerek gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında maktüle yönelik eylemi nedeniyle kasten öldürme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde olası kastla öldürme suçundan hüküm kurulması,

bb) Sanık hakkında Mağdur yönelik tasarlayarak ve kan gütme saiki ile kasten öldürmeye teşebbüs ve mala zarar verme suçları yönünden.

Sanığın mağdura yönelik yapmış olduğu atışlar nedeniyle aynı zamanda mağdurun aracının da isabet alarak zarar gördüğü ancak eylemlerinin hukuki anlamda tek bir fiil olduğu, bu fiille birden fazla farklı suçun işlendiği ve bu nedenle 5237 sayılı TCK'nun 44. maddesinde düzenlenmiş bulunan farklı nev’i den fikri içtimanın şartlarının oluştuğu anlaşıldığı halde;

sanığa, mağdura yönelik mala zarar verme suçuna göre daha ağır olan tasarlayarak ve kan gütme saiki ile kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ceza verilmesi ile yetinilmesi yerine, yazılı biçimde TCK'nun 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima hükmü gözardı edilmek suretiyle gerçek içtima kurallarına göre ayrıca mala zarar verme suçundan da hüküm kurulması,