Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/2893 K.2016/1030

TCK.nun 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası, TCK.nun 81, 35/2, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası. Sanık ... hakkında; TCK.nun 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası, TCK.nun 81, 35/2, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında; ...'i öldürmekten ve ...'ı yaralamaktan CMK.nun 223/2-e maddesi uyarınca beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Katılanlar ... ve ...'nin hak ve yetkileri bulunmadığından vekillerinin duruşmalı inceleme talebinin CMUK'nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir. 2) Mağdur ...'a yönelik olarak sanıklar... ve ...'in kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından mahkumiyetlerine, suça sürüklenen çocuk ...'in ise kasten yaralama suçundan beraatine dair hükümleri katılanlar ..., ... ve...'nin temyize hak ve yetkileri bulunmadığından, vekillerinin bu suçlara yönelen temyiz taleplerinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

3) Oluşa ve dosya içeriğine göre; arkadaş olan maktul ... ile mağdur ...'ın olay gecesi olayın olduğu içkili eğlence yerinde birlikte alkol alıp eğlendikleri sırada aynı mekanda eğlenen ve yakın akraba olan sanıklar ...ve... ile bilinmeyen bir nedenden dolayı tartıştıkları, çıkan tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine olay yerinde bulunanların taraflara müdahale ettikleri, bu sırada suça sürüklenen çocuk ...'in de kavga etmekte olan dayısı...'u tuttuğu,

suça sürüklenen çocuğun teyzesinin oğlu olan diğer sanık ...'in ise olay yerine geldikleri araca doğru koştuğu ve araç içerisinden olayda kullanmış olduğu bıçağı alarak tekrar mekanın önüne geldiği, sanık ...'in elinde bıçak olduğunu gören maktul ve mağdurun birlikte aynı istikamete doğru kaçmaya başladıkları, sanık ...'un da suça sürüklenen çocuk ...'in elinden kurtulup kaçmakta olan maktul ve mağduru sanık ... ile birlikte kovalamaya başladığı,

bir süre sonra her iki sanığın da maktule yetişerek tekme ve yumrukla vurmak suretiyle onu darp ettikleri, sanık ...'in ayrıca elinde bulunan bıçakla maktulü kalp ve böbrek yaralanmalarına neden olacak şekilde üç darbe ile, mağduru ise göğüs solda hemopnömotoraksa ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde tek darbe ile hedef gözeterek doğrudan vurmak suretiyle yaraladığı,

sonrasında sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun geldikleri araca binerek olay yerinden ayrıldıkları ve bir süre sonra peşlerinden ekip aracı ile gelen kolluk güçlerini farketmeleri üzerine de sanık ...'un sanık ...'den almış olduğu olayda kullanılan bıçağı aracın sağ ön camından yol kenarına doğru attığı olayda;

A) Sanık ...'un yeğeni olan diğer sanık ... ile birlikte olayın başından beri birlikte hareket etmiş olması, sanık ...'in bıçakla olay yerine geldiğini görmesine rağmen kendisini tutmakta olan suça sürüklenen çocuk ...'in elinden kurtulması ve kaçmakta olan maktul ile mağduru kovalamak ve maktulü darp etmek suretiyle eylem üzerinde ortak hakimiyet kurması ve eylem sonrasında da olayda kullanılan bıçağı yok etmeye yönelik girişimi birlikte değerlendirildiğinde,

sanık ... hakkında TCK'nun 37. maddesi kapsamında sanık ...'in eylemine katıldığının kabulünde ve maktule yönelik kasten öldürme ile mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından mahkumiyetine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ...'un mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçuna katıldığına ilişkin yeterli delil bulunmadığına bu nedenle beraatine karar verilmesi gerektiğine,

B) Sanıklar ... ve ... ile maktul ... ve mağdur ... arasında yaşanan tartışmada, olay sırasında her iki tarafın da aşırı derecede alkollü olmaları, tartışma sebebini kendilerinin dahi açıklayamamaları ve ilk haksız hareketin kim tarafından yapıldığına ilişkin herhangi bir tanığın da bulunmaması karşısında, sanıklar ... ve ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme ve mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinde haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... hakkında kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında ise kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinde haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna,

Yönelen tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

4) 06.08.1995 doğumlu olan suça sürüklenen çocuk ...'nın 18 yaşını doldurmadığı halde, 12.11.2012, 17.02.2012, 20.04.2012, 09.08.2012 ve 02.11.2012 tarihli celselerin CMK'nun 185. maddesi uyarınca kapalı yerine açık yapılması, telafisi mümkün olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

5) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...'in maktul ...'ya yönelik kasten öldürme ve mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, kusurluluğu etkileyen sebeplerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş,

elde edilen delillerin suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktul ...'ya yönelik kasten öldürme suçundan 5271 sayılı CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca mahkumiyetine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet savcısının sanıklar ... ve... hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan beraat kararı verilmesi gerektiğine, katılanlar ...,

... ve... vekillerinin eksik incelemeye, suç niteliğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, sanık ... ve müdafiinin sübuta, haksız tahrikin derecesine, sanık ... müdafiinin haksız tahrikin derecesine, mağdur ...'a yönelik eylem yönünden suç niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar ... ve ... hakkında kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinde, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih,

2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar kanuna aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,