Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/4424 K.2016/2455

1-Usulüne uygun davete rağmen duruşmaya gelmeyerek katılan sıfatı almadığından temyiz hak ve yetkisi bulunmayan . temyiz talebi ile,

2-Müdafiinin 1 haftalık yasal süre içindeki temyiz isteminden sonra sanık . cezaevinden gönderdiği 25.08.2015 tarihli dilekçesiyle cezasının onaylanmasını istediği, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu’nun 5.2.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca, bu istemin temyiz isteminden feragat niteliği taşıdığı anlaşılmakla, temyiz talebinin ayrı ayrı reddine karar verilmiş, buna bağlı olarak temyiz incelemesi katılanlar .,., temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmıştır.

3-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık . maktül .yönelik eyleminin sübutu kabul, tahrike ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, katılanlar.,., eksik incelemeye, suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, olay günü sanığın oğlu olan tanık . kullandığı arabayla . köyündeki ikametlerine gittikleri sırada karşı yönden motoksikletiyle gelen maktül ile karşılaştıkları, aralarında yaşanan tartışma sonucu sanığın etkili mesafeden ateş etmesi sonucu mağdurun ekstremite kemik kırıkları ile birlikte büyük damar kopmasından gelişen dış kanama ve bu nedenle gelişen komplikasyonlar sonucu öldüğü anlaşılan olayda,

a-Suçta kullanılan av tüfeğinin elverişliliği ve kısa mesafeden parçalayıcı özelliği, etkili mesafeden ateş edilmesi ve meydana getirdiği zarar ile oluşan sonuç nazara alındığında, sanığın kasten öldürme suçundan TCK'nun 81/1. maddesi uyarınca mahkumiyeti yerine yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde kasten yaralama sonucu öldürme suçundan hüküm tesisi suretiyle eksik ceza tayini,

b-Hüküm fıkrasında "cezanın asgari haddinden uzaklaşılması için bir neden bulunmadığı" belirtilmesine rağmen en üst sınırdan ceza tayini suretiyle çelişki yaratılması,

c-Sanık.,.,. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/155-772 sayılı 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair hükmün 23.10.2013 tarihinde kesinleştiği ve buna bağlı olarak TCK'nun 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

d-24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, . esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,