Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/4514 K.2017/191

Mağdurlar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın, sanık ... hakkında mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmü temyiz hak ve yetkisi bulunmadığı, ayrıca ..., ...., ... ve ... hakkında sanık sıfatıyla verilmiş bir hüküm bulunmadığından, vekillerinin bir sebebe dayanmayan temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın, mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin sübuta, ceza miktarına, delillerin değerlendirilmesine,

katılan vekilinin haksız tahrik ve takdiri indirimin yapılmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin sanık hakkında bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,