Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/3118 K.2016/2574

1)Sanığın kardeşi olan mağduru çok sayıda bıçak darbesiyle hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı anlaşılan olayda, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak teşebbüs nedeniyle 13 yıl ile 20 yıl arasında temel ceza öngören TCK.nun 35. maddesinin uygulaması sırasında üst sınıra yakın bir ceza tayini yerine, sadece hiç isabet olmayan hallerde uygulanabilecek şekilde 13 yıl hapis cezası belirlenmesi ve sanığın adli sicil kaydında yer alan ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/498 esas 2008/395 karar sayılı ilamıyla verilen 2 yıl 4 ay hapis cezası tekerrüre esas olduğu halde TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'un kardeşi mağdur ...'u kasten nitelikli öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden sanık ... müdafiinin lehe hükümlerin uygulanmadığına, ceza miktarına, eksik incelemeye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih,

2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama ve Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi delaleti ile ülkemizin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesi uyarınca, ayrıca Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin, sözleşmenin anılan maddesinde yer alan ücretsiz müdafii yardımından yararlanma koşullarından "Adaletin selametinin gerektirmesi'' kıstası ile ilgili yerleşmiş içtihatları da dikkate alınarak;

maddi durumunun iyi olmadığı dosyaya yansıyan sanığa atanan zorunlu müdafii ücretinin yargılama giderleri arasında gösterilmesi kanuna aykırı ise de bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak;