Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/1704 K.2018/188

Kasten yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2 (dört kez), 86/3-e (dört kez), 21, 35/1 (üç kez), 62/1 (dört kez) ve 52/2. (üç kez) maddeleri uyarınca 3.000.00 Türk Lirası ve üç kez 2.240.00 Türk Lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/07/2014 tarihli ve 2014/92 esas, 2014/172 sayılı Kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, Pazarcık Cumhuriyet Başsavclığının 24/06/2009 tarihli ve 2009/1207 soruşturma, 2009/285 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında kasten yaralama, silahla tehdit ve görevli memura mukavemet suçlarından cezalandırılması talebiyle kamu davası açıldığı, Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/299 esas sayılı dosyasına kayden yapılan yargılama neticesinde, anılan mahkemenin 20/06/2011 tarihli ve 2010/299 esas, 2011/144 sayılı kararı ile sanığın müştekiler...ve...'a yönelik eylemleri nedeniyle ayrı ayrı kasten yaralama, görevli memura mukavemet ve tehdit suçlarından mahkumiyetine karar verildiği,

anılan kararın temyiz incelemesi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 17/02/2014 tarihli ve 2012/3058 esas, 2014/847 sayılı Kararı ile mağdurlar ...ve...'a yönelik kasten yaralama ve görevli memura mukavemet suçları yönünden hükmün onandığı, müşteki ... ...'a yönelik kasten yaralama ve silahla tehdit suçlarından ise bozulduğu, bozma üzerine Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/92 esası üzerinden yapılan yargılama neticesinde, 07/07/2014 tarihli ve 2014/92 esas, 2014/172 sayılı Karar ile her ne kadar müştekiler.... ve ....'a yönelik eylemleri nedeniyle kasten yaralama suçundan yeniden mahkumiyetine karar verilmiş ise de.

Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/06/2011 tarihli kararıyla sanık hakkında mağdurlar... ve...'a yönelik kasten yaralama suçundan verilen kararın Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 17/02/2014 tarihli ve 2012/3058 esas, 2014/847 sayılı Kararı ile onanarak kesinleştiği gözetilmeden,

aynı mağdurlara yönelik aynı eylemden dolayı ikinci kez mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün gün ve 94660652- 2017-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

S/2

TÜRK MİLLETİ ADINA