Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/2300 K.2018/1242

Nitelikli öldürme suçundan CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca beraat. 2- Sanık ... hakkında; TCK'nun 81/1, 63, 53/1. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası. 3- Sanık ... hakkında; TCK'nun 81/1, 39/2-a-c, 39/1, 62/1, 63, 53/1. maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası. 4- Sanık ... hakkında; TCK'nun 38, 87/4-2.cümle, 63, 53/1. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ... ve ...’ın, maktul ...’e yönelik eylemlerinin sübutu kabul, sanıklar ... ve ... yönünden oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ...’ın, maktulü nitelikli şekilde öldürme suçundan elde edilen delillerin mahkumiyete yeter nitelik ve derecede olmadığı kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzelterek onama ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş, olduğundan, sanık ...’ın sübuta, sanık ... ve müdafiinin suç vasfına, sanık ... müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1) 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmesi suretiyle DÜZELTİLEN, sanık ... hakkında; maktulü kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüyle, sanık ... hakkında; maktulü nitelikli şekilde öldürme suçundan kurulan beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında; maktule yönelik kasten yaralamaya azmettirme sonucu ölüme neden olma, sanık ... hakkında; maktulün öldürülmesine yardım etme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde ise,

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ...'in, uzun bir süredir birlikte olduğu maktule, eşinin ölümünden sonra başka biriyle evlenmek üzere hazırlık yaptığı için kızdığı, olaydan yaklaşık iki hafta önce sanık ...'a ait işyerinde bulunduğu sırada telefonla görüştüğü maktulle tartıştığı ve ağlamaya başladığı, ne olduğunu soran sanıklar ... ve ...'a, maktulün başka biriyle evlenmek istediğini anlatıp "keşke ayakları kırılsa da gidemese" demesi üzerine, sanık ...'ın para karşılığında maktulün ayaklarını kırabileceğini söylediği, bunu kabul eden sanık ...'in, sanıklar ... ve ...'a maktulün evinin ve aracının bulunduğu yeri gösterdiği,

olay günü sanıkların maktulün evinin önüne geldikleri, av tüfeğiyle motosikletten inen sanık ...'ın maktule yakın mesafeden üç kez ateş ettikten sonra kendisini beklemekte olan sanık ...'ın idaresindeki motosiklete bindiği ve sanıkların olay yerinden kaçtıkları, olaydan sonra sanıkların birlikte ...'in eski komşusu olan tanık ...'ın evine giderek ...'in evini sordukları, suçta kullanılan tüfeğin sanık ...'ın evinde ele geçtiği, ... ve ...'ın bu şekilde fiil üzerinde müşterek hakimiyet kurdukları anlaşılan olayda,

a) Sanık ...'ın TCK'nun 37/1. maddesi uyarınca maktulü kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerektiği nazara alınmadan yanılgılı değerlendirme sonucu oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle TCK’nun 39. maddesi uyarınca yardım eden sıfatıyla cezalandırılmasına karar verilmesi,

b) Sanık ... hakkında 12 yıldan 16 yıla kadar hapis cezası öngören TCK’nun 87/4. maddesinin ikinci cümlesi ile yapılan uygulama sırasında, suçun işleniş biçimi, meydana gelen zararın ağırlığı, sanığın kastının yoğunluğu birlikte dikkate alınarak makul bir ceza yerine alt sınırdan hapis cezası verilerek eksik ceza tayini,

c) 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,