Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/2432 K.2019/1861

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in maktul ...'ye yönelik eyleminin sübutu kabul, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin sübuta, suç vasfına, haksız tahrik ve meşru müdafaa olduğuna, takdiri indirim uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, nikahsız olarak birlikte yaşayan sanık ve maktulün sık sık kavga edip barıştıkları, hakkında 6284 sayılı Yasa gereğince verilmiş tedbir kararı bulunan sanığın maktulün rızası dahilinde ortak konutta kalmaya devam ettiği, olaydan bir gün önce sanık ve maktulün yine kavga ettikleri, olay sabahı ise yanlarında maktulün önceki evliliğinden olan çocukları da olduğu halde çarşıya çıktıkları, maktul ve çocukların sanığın yanından ayrılarak bir süre dışarıda vakit geçirdikten sonra eve döndüklerinde sanık ile karşılaşıp yeniden tartışmaya başladıkları, maktulün sanığa onu evde istemediğini söylediği,

bu tartışmaya komşuları Kader ve İsmail'in de tanık olduğu, bir müddet Kader'in evinde bekleyen maktulün nihayetinde evine geçmek amacıyla Kader'den dışarıyı kontrol etmesini istediği, ardından çocukları ile evine geçtiğinde mutfaktan aldığı bıçak ile sanığı aramaya başladığı, yatak odasında karşılaştığı sanık ile maktul arasındaki boğuşma sırasında maktulün vücudunun çeşitli yerlerine aldığı çok sayıda bıçak darbesi ile öldüğü, sanığın ise sağ el, sol el, toraks sol bazal ve batın orta hattan hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı olayda;

Sanığın mağduru öldürme konusunda karar verip plan yaptığına, bu kararında sebat ve ısrar gösterip makul bir süre geçmesine rağmen kararından dönmediğine ve mağduru bu plan doğrultusunda öldürdüğüne ilişkin yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı, sanığın maktulü yatak odasında saklanarak 45 dakika beklemesinin başlı başına tasarlamanın unsuru olarak kabul edilemeyeceği, keza olayda iki bıçak kullanıldığının sabit olması, maktulün elindeki bıçakla sanığın hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanmış olması,

sanığın aşamalardaki savunmalarında maktulün kendisini yaraladığını savunması ve tanıklar Rojdan ve Ayşe'nin de bu beyanları doğrular nitelikteki beyanları bir bütün olarak değerlendirildiğinde; sanığın eyleminin bir bütün halinde 5237 sayılı TCK'nin 81. maddesi uyarınca haksız tahrik altında kasten öldürme suçu niteliğinde olduğu ve bu itibarla tahrikin ulaştığı boyuta göre sanık lehine makul oranda haksız tahrik indirimi yapılması gerektiği gözetilmeden, yanılgılı takdir ve değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 26.03.2019 gününde oy birliği ile karar verildi.

26/03/2019 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'nun yokluğunda 28/03/2019 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.