Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/691 K.2017/1498

Göçmen kaçakçılığı yapma suçundan sanık ...’un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 79/1-b, 35, 52/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay 20 gün hapis ve 16.200.00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair Erdek Asliye Ceza Mahkemesinin 17/09/2010 tarihli ve 2010/143 esas, 2010/387 sayılı Kararının infazı sırasında, hükümlünün koşullu salıverilme tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infazına ilişkin Silivri İnfaz Hakimliğinin 14/04/2014 tarihli ve 2014/1950 esas, 2014/1846 sayılı Kararını müteakip,

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca hükümlünün denetimli serbestlik kararına uyduğundan bahisle koşullu salıverilmesine ve hakederek tahliyesine karar verilmesi yönündeki talebinin reddine ilişkin İstanbul 61. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/12/2014 tarihli ve 2014/21 değişik iş sayılı Kararına karşı yapılan itirazın reddine dair İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/12/2014 tarihli ve 2014/770 değişik iş sayılı Kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 105/A/9 maddesindeki, "Yükümlülüklerin gereklerine ve denetim planına uygun davranan hükümlünün koşullu salıverilmesi hakkında denetimli serbestlik müdürlüğü tarafından hazırlanan gerekçeli rapor, 107. ve 108. maddeler uyarınca işlem yapılmak üzere ilgili mahkemeye gönderilir." ile aynı Kanunun 107/11. maddesindeki, "Bir hükümlünün koşullu salıverilmesi hakkında ceza infaz kurumu idaresi tarafından hazırlanan gerekçeli rapor, hükmü veren mahkemeye; hükümlü başka bir yerde bulunuyorsa o yerde bulunan aynı derecedeki mahkemeye verilir.

Mahkeme, bu raporu uygun bulursa hükümlünün koşullu salıverilmesine dosya üzerinden karar verir. Mahkeme, raporu uygun bulmadığı takdirde gerekçesini kararında gösterir.

Bu kararlara karşı itiraz yoluna gidilebilir." şeklindeki düzenlemeler gereğince, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının denetim süresini yerine getiren hükümlünün koşullu salıverilmesi talebi hakkında, hükmü veren mahkeme ile aynı derecedeki İstanbul 61. Asliye Ceza Mahkemesince karar verilmesi gerektiği gözetilmeden,

itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 18.02.2015 gün ve 94660652-105-34-1086-2015-4236/12760 sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA