Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2018/3188 K.2020/840

Kasten yaralama ve kardeşini kasten öldürme suçlarından Aksaray Ağır Ceza Mahkemesinin 12/09/2014 tarihli ve 2014/1321 değişik iş sayılı içtima kararı ile 18 yıl 4 ay hapis cezasına hükümlü ...'ın açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebinde bulunması üzerine, adı geçen hükümlünün Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğindeki şartları taşımadığına dair Pozantı M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 06/07/2017 tarihli ve 2017/991 sayılı kararına yönelik şikâyetin reddine ilişkin Tarsus İnfaz Hâkimliğinin 12/07/2017 tarihli ve 2017/895 esas, 2017/847 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Tarsus 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/07/2017 tarihli ve 2017/670 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin "Kapalı kurumdan açık kuruma ayrılacak hükümlüler" başlıklı 6. maddesinde yer alan,

(1) Hükümlülerden; a) (Değişik bent: 22/08/2015-29453 S.R.G. Yön./1. md.) Toplam cezaları on yıldan az olanlar bir ayını, on yıl ve yukarı olanlar ise (Değişik ibare: 22/2/2017 - 29987 S.R.G. Yön./1. md.) onda birini kurumlarda infaz edip, iyi hâlli olan ve koşullu salıverilme tarihine yedi yıl veya daha az süre kalanlar, b) Müebbet hapis cezasına mahkûm olup, koşullu salıverilme tarihine beş yıl veya daha az süre kalanlar, c) Cezaları yüksek güvenlikli kapalı kurumlar veya diğer kapalı kurumların yüksek güvenlikli bölümlerinde infaz edilenlerden toplam cezalarının üçte birini bu kurumlarda iyi hâlli olarak geçiren ve koşullu salıverilme tarihine üç yıl veya daha az süre kalanlar, açık kurumlara ayrılabilir.

(2) Açık kurumlara ayrılabilmek için, ayrıca;

a) (Değişik bent: 18/08/2016 - 29805 S.R.G. Yön./1. md.) 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 142, 148, 149, 188 ve 190 ıncı maddeleri ile 1/3/1926 tarihli ve mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 403, 404, 491/3-4, 492, 493, 494, 495, 496, 497, 498 ve 499 uncu maddelerinden mahkûm olanların koşullu salıverilme tarihine beş yıldan az süre kalması,

b) (Değişik bent: 18/08/2016 - 29805 S.R.G. Yön./1. md.) 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 102 ve 103 üncü maddeleri ile eşe karşı işlenen 82/1-d, 86/3-a ve 96/2-b maddeleri ve 1/3/1926 tarihli ve mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 414, 416/1, 418/1 maddeleri ile eşe karşı işlenen 449/1, 456 ve 457/1 maddelerinden mahkûm olanlar ile adli suçlardan hükümlü olup yabancı uyrukluların koşullu salıverilme tarihine üç yıldan az süre kalması,

c) 29/7/2003 tarihli ve 4959 sayılı Topluma Kazandırma Kanunu, 30/7/1999 tarihli ve mülga 4422 sayılı Çıkar Amaçlı Suç Örgütleri ile Mücadele Kanununun 14 üncü maddesi ve 5237 sayılı Kanunun 221 inci maddesinden yararlananların koşullu salıverilme tarihine iki yıldan az süre kalması,

ç) Terör ve örgütlü suçlardan hükümlü olup, mensup oldukları örgütten ayrıldıkları idare ve gözlem kurulu kararıyla tespit edilenlerin koşullu salıverilme tarihine bir yıldan az süre kalması, şartı aranır.

(3) Birden fazla cezanın toplanarak infazı hâlinde, açık kuruma ayrılmada esas alınacak suç, koşullu salıverilme tarihine en az sürenin arandığı suçtur.

(4) Açık kuruma ayrılma süresini dolduranlar hakkında altı aylık deneme süresinin tamamlanması beklenmeden açık kuruma ayrılma kararı alınabilir." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, Pozantı Cumhuriyet Başsavcığınca düzenlenen 14/04/2017 tarihli ve 2017/7-796 sayılı müddetnameye göre hükümlünün koşullu salıverilme tarihinin 22/05/2023 olduğu, Pozantı M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 06/07/2017 tarihli ve 2017/991 sayılı kararı ile hükümlünün kardeşine karşı kasten öldürme suçunu işlediği gözetilmeden,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 82/1-d maddesinde düzenlenen eşe karşı kasten öldürme suçunu işlediğinden bahisle anılan Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 2. maddesinin (b) fıkrası uyarınca açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarını taşımadığına ve koşullu salıverilme tarihine son 3 yıl kala 22/05/2020 tarihinde açık ceza infaz kurumuna ayrılabileceğine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 31/05/2018 gün ve 94660652-105-01-4413-2018-Kyb sayılı yazılı istemlerine

müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA