KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2018/4816 E., 2021/2875 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mart 2021
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten öldürme
- Hükümler
- Sanıklar ... ve ... hakkında TCK'nın 37/1, 81/1, 29/1, 62/1, 53/1, 63/1, 54/1. maddeleri uyarınca 15'er yıl hapis cezası
Karar Metni
304 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Katılan vekilinin hak ve yetkisi bulunmadığından duruşmalı inceleme isteminin CMUK 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...’un maktul ...’a yönelik kasten öldürme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, haksız tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçelerinde sanıklar müdafiinin sanıkların eylemlerinin TCK’nın 39. maddesi bağlamında yardım eden mahiyetinde olduğuna, yasal savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, katılan vekilinin suç vasfına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,
Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin delaleti ile Ülkemizin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c. maddesi gereğince, ayrıca Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin, anılan maddede yer alan ücretsiz müdafii yardımından yararlanma koşullarından "adaletin selametinin gerektirmesi" kıstası ile ilgili yerleşmiş içtihatları dikkate alınarak;
sanıkların 5271 sayılı CMK'nun 150/3. maddesi gereğince kendisine atanan zorunlu müdafii yardımından ücretsiz olarak faydalanma hakkı bulunduğu halde, yargılama giderleri arasında gösterilmesi ve yargılama giderleri toplamının hatalı hesaplanması Yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden.
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2018/4816, K. 2021/2875, 2 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama