Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2018/793 K.2019/5609

Sanık ... hakkında maktul ...'ı kasten yaralama sonucu ölümüne neden olma suçundan; TCK'nin 87/4. maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açıldığı, 10.12.2015 tarihli oturumda açıklanan Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki mütalaasında, sanık hakkında cezalandırılmasının istendiği, sanık ve müdafiinin bu mütalaaya karşı savunmalarını yaptıkları anlaşıldığına göre, tebliğnamedeki ek savunma hakkı verilmeden hüküm kurulduğu gerekçesiyle bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanık ...'nın maktul ...'yı kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmediğinden,

sanığın temyiz dilekçelerinde, müdafiinin ise duruşmalı incelemede ileri sürdükleri sübuta, suç vasfına, eksik incelemeye, sanığa ek savunma verilmediğine, meşru müdafaaya vesair hususlara, katılanlar vekilinin eylemin tasarlanarak işlendiğine, haksız tahrik bulunmadığına, takdiri indirim tatbikinin yasaya aykırı olduğuna vesair hususlara yönelen yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tabi olan hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA,

18.12.2019 gününde heyetimizden ... ve ...'in suç vasfının TCK'nin 87/4. maddesi kapsamında kalması nedeniyle bozulması yönündeki karşı oyları ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ...'ın, maktul ...'ı bıçakla yaralaması sonucu öldüğü olayda sanık hakkında yerel mahkemece kasten adam öldürme suçundan verilen mahkumiyet kararını onaylayan Dairemizin kararına sanığın dosya kapsamına göre eyleminin TCK'nin 87/4. maddesi gereği kasten yaralama sonucu ölüme sebebiyet verme suçunu oluşturduğunu düşündüğümüzden çoğunluk görüşüne katılmıyoruz. Şöyle ki;

Olay öncesinde aralarında bir tanışıklık veya husumet bulunmayan sanık ve maktul trafikte yol hakkı nedeni ile tartışmışlar, karşılıklı küfürleşme üzerine sanık eline aldığı sustalı bıçağı maktul araç içinde koltukta oturur vaziyette iken kendisi de maktulün kamyonetine çıkmadan açık olan araç kapısından kendi ayakları yerde iken maktulün ayaklarına doğru bir el salladığı ve maktulün sağ bacak diz kapağı arkasından aldığı 4 cmlik yaranın ana artere isabet etmesi sonucu öldüğü olayda olayın oluş şeklini gören tanık .... ilk iki beyanında tarafların tartıştığını görerek ayırdığını söylemiş ancak üçüncü beyanında sanığın aleyhine beyanlarını

genişletmiş olup tanık....'in maktulü olay öncesinde tanıdığı dosya kapsamından anlaşılmakla bu tanığın ilk beyanlarına itibar olunmuş olup aleyhe geliştirdiği "sanığın maktule saldırması üzerine ayırdıklarını ancak sanığın ikinci kez hamle yapıp bıçak salladığını yine ayırdıkları sırada bile sanığın bıçak sallamaya devam ettiği şeklindeki" beyanlarına itibar edilmeyerek olay öncesi husumeti olmayan sanığın trafikteki tartışmada maktulün hayati bölgesi olmayan diz kapağının alt bölgesine bir el bıçakla vurup başkaca da vurmaya çalışmadığı ancak öldürücü olmayan nahiyeye gelen bu bıçağın ana damara rastlaması nedeniyle maktulün kan kaybından

öldüğü olayda sanığın eyleminin kasten adam öldürme suçunu oluşturmayıp sanığın öldürme kastının bulunduğuna dair delil olmadığı ancak kasten yaralamanın ölümü doğurduğu anlaşılmakla sanığın TCK'nin 87/4. maddesi gereği mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği kanaatiyle Dairemiz çoğunluğunun sanığı kasten adam öldürmeden sorumlu tutan görüşüne katılmıyoruz.

18/12/2019 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat...'nın yokluğunda 19/12/2019 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.