Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2018/795 K.2019/5581

Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin sanıklar müdafiinin temyizi üzerine yapılan incelemede;

1-Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat zıtlığının bulunduğunun kabulü gerektiğinden; somut olayda aynı suçlardan yargılanan sanıklar Barış ve Buluş arasında menfaat zıtlığı bulunduğu anlaşıldığı halde, sanıkların savunmalarının ayrı ayrı müdafiler yerine aynı müdafiler tarafından yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 152. ve 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 38. maddelerine aykırı davranılması,

2-Mağdurun vücuduna aldığı saçma isabetlerinin organ, damar veya sinir yaralanmasına, kemik kırığına, organ işlevinin zayıflamasına veya kaybedilmesine, hayati tehlikeye yol açıp açmadığı ve tüm yaraların nitelikleri konusunda Adli Tıp Kurumundan 2. İhtisas Dairesinden ayrıntılı rapor alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi yerine, yetersiz raporlara dayanılarak, eksik soruşturmayla yazılı biçimde hüküm kurulması,3-24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,