Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/3064 K.2021/6477

Örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/10 esas, 2018/241 sayılı kararı ile 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükümlü ...'ın, bu cezasının infazı sırasında, adı geçen hükümlü müdafiinin müvekkilinin cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazı talebinin reddine ilişkin Niğde İnfaz Hâkimliğinin 14/12/2018 tarihli ve 2018/2948 esas, 2018/2987 sayılı kararına hükümlü müdafii tarafından yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına dair Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/01/2019 tarihli ve 2019/45 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesince, hükümlünün mahkum olduğu örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunun, Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 6/2-ç maddesinde düzenelenen örgüt mensubu olma suçu kapsamında değerlendirilemeyeceğinden anılan maddede aranan örgütten ayrıldığına yönelik tespit şartının hükümlü yönünden aranamayacağı, keza koşullu salıverilme tarihine kalan süre itibariyle bahse konu yönetmeliğin 6/2-c maddesindeki şartları da taşıdığından açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarını taşıdığı,

yine 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 3/2. maddesinde düzenlenen şartın maddenin yürürlüğe girdiği tarihte koşullu salıverilme tarihlerine 1 yıldan az süre kalan hükümlüler hakkında uygulanacağından, anılan Kanun'un geçici 4. maddesinde yer alan 6 aylık süre şartının ise 31/12/2020 tarihine kadar uygulanmayacak olması nedeniyle geçici maddeler kapsamında değerlendirilemeyeceğinden itirazın kabulüne karar verilmiş ise de,

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 29/04/2019 tarihli ve 2018/2600 esas, 2019/2378 karar sayılı ilâmında yer alan "...koşullu salıverilmesine bir yıldan az süre kala kapalı ceza infaz kurumundan açık ceza infaz kurumuna ayrılma hakkı kazanan hükümlünün denetimli serbestlikten yararlanmayı istediği..tarihinden..koşullu salıverilme tarihi olan..tarihine kadar olan cezasının 5275 sayılı..Kanunun 105/A ve geçici 3/2. Maddesi uyarınca denetimli serbestlikten en fazla altı ay yararlanabileceğinden bahisle.. İnfaz Hakimliğinin.. Kararına karşı

yapılan itirazın reddine ilişkin..

Ağır Ceza Mahkemesinin ...KANUN YARARINA BOZULMASINA..." şeklindeki açıklamalar dikkate alındığında, hükümlünün söz konusu yasal düzenlemeden infaz süresi itibariyle istifade ettiği anlaşılmakla birlikte, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 29/04/2019 tarihli ve 2018/5550 esas, 2019/2373 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan mahkum olanların da 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 3. maddesine göre terör suçlusu olarak kabul edildikleri nazara alındığında,

Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 6/2-ç maddesinde yer alan hükümlünün örgütten ayrıldığına ilişkin tespit kararının adı geçen hükümlü yönünden de aranması gerektiğinden, hükümlünün mensup olduğu terör örgütünden ayrılıp ayrılmadığına ilişkin yönetmelikte belirtilen kanunun aradığı şartları içeren iyi hal görüş bildirme kararı alınması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile hükümlünün cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazı talebinin reddine karar verildiği dikkate alındığında, merciince bu yönden itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken,

yazılı gerekçelerle itirazın kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 05/07/2019 gün ve 94660652-105-51-2923-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA