Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/3757 K.2020/256

TÜRK MİLLETİ ADINA

5271 sayılı Kanunun 299. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan ''sanığın veya katılanın temyiz başvurusundaki istemi üzerine veya re'sen duruşma yoluyla yapar'' ibaresi 24.12.2017 tarih 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile ''uygun görmesi halinde duruşma yoluyla yapabilir'' şeklinde

değiştirildiğinden, sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme isteminde, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Katılan kurum vekilinin kararı 11/12/2018 tarihinde verdiği süre tutum dilekçesi ile temyiz ettiği,kararın 21/12/2018 tarihinde tebliğ edildiği ancak temyiz sebeblerini 5271 sayılı CMK'nin 295. maddesine aykırı olarak 04/01/2019 tarihinde 7 günlük yasal süre geçtikten sonra bildirdiği anlaşıldığından,katılan kurum vekilinin temyiz isteminin CMK'nin 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık hakkında katılan ...’a karşı konut dokunulmazlığını ihlal,tehdit suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde, istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi gereğince katılan ... vekilinin temyiz isteminin REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet ve nitelikli cinsel istismar suçundan kurulan beraat hükmünün sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi 10.12.2018-12.02.2019 gün ve 2018/2229 E. 2018/3346 sayılı kararını, sanık müdafiinin eksik incelemeye, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suç vasfının hatalı tayin edildiğine, katılan vekilinin teşdide,nitelikli cinsel saldırı suçunun sübut bulduğuna vesaireye yönelen sebeplerle temyiz ettiği görülmekle, bu sebeplerle sınırlı olarak yapılan temyiz incelenmesinde, temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Mahkemenin kabul ve takdirine göre, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

A- Mahkemenin kabul ve takdirine göre, sanık hakkında katılana yönelik nitelikli cinsel istismar suçundan kurulan beraat hükmü açısından katılan vekilinin temyiz itirazlarının ESASTAN REDDİNE,

B-Sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde, dosya kapsamına alınan ve katılanın kullanımındaki mobil telefon hattına ilişkin HTS kayıtlarının analizine dayalı 12/02/2018 tarihli bilirkişi raporuna göre, katılan ile tanık ... arasında suç tarihinden önce yoğun görüşme trafiği olduğu ve bu arama, aranma, mesaj atma ve mesaj alma şeklindeki görüşmelerin mahiyeti, gerçekleştiği zaman dilimleri ve yoğunluğu da dikkate alındığında katılan ile tanık ... arasında evlilik birliğindeki sadakat yükümlülüğüne aykırılık teşkil edecek mahiyette ilişki olduğunu teyit ettiği,

bu durumun sanık lehine katılandan kaynaklı tahrik edici eylem niteliğinde olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında katılana yönelik haksız tahrik nedeniyle TCK'nin 29. madde gereğince asgari hadden indirim yapılması gerektiğinin düşünülmeyerek fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5271 sayılı CMK’nin 302/2.maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 304/2. maddesi uyarınca dosyanın takdiren İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03/02/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.