Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2020/1031 K.2020/1457

2-TCK'nin 106/2-a, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezas.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Çalışma, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmü temyiz etmeye hak ve yetkisi bulunmadığından temyiz başvurusunun CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in, eşi mağdur ...’ya karşı kasten öldürmeye teşebbüs ve nitelikli tehdit suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden,

Cumhuriyet savcısının eylemin öldürmeye teşebbüs olmayıp kasten yaralama suçunu oluşturduğuna, sanık müdafinin sanığın öldürme kastının olmadığına ve tehdit suçu işlediğine dair mahkumiyetini gerektirecek delil bulunmadığına, Çalışma, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin ise CMK'nin 234. maddesine aykırı davranıldığına ve yeterli inceleme yapılmaksızın karar verildiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri ve 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de, bu husus