Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/8765 K.2021/11175

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Sanığın 17.09.2014 tarihinde gerçekleştirdiği eyleminden dolayı Iğdır Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 24.03.2016 tarihli ve 2014/4978 soruşturma, 2016/700 Esas, 2016/616 sayılı iddianame üzerine yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında kasten yaralama suçundan Iğdır 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.04.2018 tarihli ve 2016/127 Esas, 2018/369 Karar sayılı dosyasında mahkumiyet kararı verildiği,

sanığın yargılamaya konu eylemi hakkında ise Iğdır Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 20.10.2014 tarihli ve 2014/5242 Soruşturma, 2014/2055 Esas, 2014/1228 sayılı sayılı iddianame ile açılan dava üzerine yapılan yargılama neticesinde Iğdır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.02.2021 tarihli ve 2020/473 Esas, 2021/107 Karar sayılı kararı ile sanığın mahkumiyetine karar verildiği,

incelenen dosya yönünden, 5271 sayılı CMK’nin 223/7. maddesindeki “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince, aynı eylem nedeniyle mükerrer cezalandırmanın önlenmesi için Iğdır 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.04.2018 tarihli ve 2016/127 Esas, 2018/369 Karar sayılı dosyası fiziken ve UYAP üzerinden getirilip tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırmayla yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas ve 2017/247 sayılı Kararında belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,