Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/10684 K.2023/2213

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Simav Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.03.2016 tarihli ve 2015/420 Esas, 2016/241 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Simav Asliye Ceza Mahkemesinin kararının, sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 13.10.2020 tarihli ve 2020/10513 Esas, 2020/13390 Karar sayılı kararı ile, "savunma hakkının kısıtlanması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Simav Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2021 tarihli ve 2021/6 Esas, 2021/379 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir..

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri, eksik incelemeye, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mağdur ile sanığın eşinin yaklaşık 12 yıldır ilişkisi olduğu, olay günü mağdurun sanığın evine geldiği, sanığın da evine gelerek yatak odasında yarı çıplak vaziyetteki eşi ve mağdura yaklaşık 3 metre mesafeden av tüfeği ile bir el ateş etmek suretiyle mağdurun hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda, sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulduğu belirlenmiştir.

2. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen bozma ilâmına uyulduğu ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın, eksik incelemeye, beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin anlaşıldığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu,

takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Vasıf ve görev yönünden yapılan incelemede.

Oluşa ve dosya kapsamına göre, olay günü evine geldiğinde, yatak odasında çıplak vaziyette mağdur ile eşini gören sanığın av tüfeği ile ateş ederek mağduru yaraladığı, kendisine çok sayıda av tüfeği saçma tanesi isabet eden mağdurun, Kütahya Evliya Çelebi Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 24.05.2015 tarihli raporlara göre, karaciğer ve duadenumda hayati tehlike oluşturacak biçimde yaralandığı, barsaklardaki harabiyet nedeniyle hemikolektomi yapıldığı olayda, sanığın hedef aldığı vücut bölgesi, yara yerleri, yaraların niteliği, kullanılan aletin elverişliliği, eylemin mağdurun kapıyı kapatması sonucu tamamlanamaması,

sanığın dışarı çıkarak gelen sağlık ekiplerinin içeriye girmesine engel olmaya çalışması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığından, öncelikle delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek 5235 sayılı Kanun’un 11 inci ve 12 nci maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 3 üncü,

4 üncü ve 5 inci maddeleri uyarınca görevsizlik kararı verilmesi ve görevli mahkeme tarafından sanığın 5237 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrası ve 35 inci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin, görevli mahkemede ve suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR