Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/11217 K.2024/1919

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında katılan sanıklar ... ve ...'e karşı, kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de anılan suçlar hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerinin miktar itibarıyla kesin olması nedeniyle istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 279 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca reddine karar verildiği ve bu kararın aynı maddenin son cümlesi uyarınca itiraz yoluna tabi olduğu belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince katılan sanıklar ..., ... ile sanık ... hakkında katılan ... ve katılan sanık ...'a karşı kasten yaralama, katılan ...'ya karşı ... sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçları ile sanık ... hakkında katılan ... ve katılan sanık ...'a karşı kasten yaralama suçlarından verilen beraat kararları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları dikkate alındığında 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendi uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında katılan ...'ya karşı ... sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca, İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararı kaldırılarak istinaf mercii tarafından beraat kararı verilmesi suretiyle hüküm türü değiştirildiğinden kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu, 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298 ... maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılanlar ..., ... ve katılan sanık ... vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.03.2018 Tarihli ve 2013/308 Esas, 2018/121 Karar Sayılı Kararıyla

1. Sanık ... hakkında katılan ...'ya karşı ... sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (d) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 30 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Katılan sanıklar ..., ... ile sanıklar ... ve ... hakkında katılan ... ve katılan sanık ...'a karşı kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

3. Katılan sanıklar ..., ... ile sanık ... hakkında katılan ...'ya karşı ... sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

4. Katılan sanık ...'ın katılan sanıklar ... ve ...'e karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca iki kez 2.400, 00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 08.10.2020 Tarihli ve 2018/1494 Esas, 2020/2018 Karar Sayılı Kararıyla

1. Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının mahkumiyet hükümlerinin miktar itibarıyla kesin olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun’un 279 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca reddine,

2. Sanıklar ..., ... ile sanık ... hakkında katılan ... ve katılan sanık ...'a karşı kasten yaralama, katılan ...'ya karşı ... sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçları ile sanık ... hakkında katılan ... ve katılan sanık ...'a karşı kasten yaralama suçlarından İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat hükümlerine yönelik katılanlar vekilinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine,

3. Sanık ... hakkında katılan ...'ya karşı ... sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın ... sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. ... Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; sanık ...’nın ...’ya karşı eyleminden mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

2. Katılan ... vekilinin temyiz istemi özetle; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanık ...’nın katılan ...’ya yönelik kasten yaralama suçunu işlediği sabit olduğundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay tarihinde saat 01.55 sıralarında katılan ..., ... ve ... ... ...

Caddesinde kalabalık bir ortamda yolda ilerlerken kimlikleri belirlenemeyen aralarında kızların da bulunduğu bir grupla söz atma meselesi yüzünden tartıştıkları, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, olaya polis memurları olan katılan sanıklar ..., ..., ... ve sanık ... ile birlikte başkaca polis memurlarının da müdahale ettikleri, tarafları ayırdıkları, tarafların birbirinden şikayetçi olmamaları nedeniyle soruşturma yapılmadığı, bilahare katılan ..., ... ve ... ile polis memurları ..., ..., ... ve sanık ... arasında tartışma ve kavga yaşandığı, çıkan tartışma ve kavga sırasında katılan ...'nın ...

Caddesinde yere düştüğü, katılan ...'nın yerde yatmakta iken polis memuru olan sanık ...'in koşarak gelip katılan ...'nın kafa bölgesine tekme attığı ve bu tekme sonucunda katılan sanık ...'nın yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaralandığı kabul edilerek sanık ... hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

2. Sanıkların savunmaları, katılanların beyanları, tanıkların anlatımları, katılanın yaralanmasına ilişkin düzenlenen Adli Tıp 2. İhtisas Kurulu’nun 04.05.2016 ve 22.05.2017 tarihli raporlar, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu’nun 14.12.2017 tarihli raporu, CD çözümleme tutanağı, 20.03.2013, 03.03.2015, 15.01.2019 ve 30.10.2019 tarihli görüntü incelemesine ilişkin bilirkişi raporları, nüfus ve adli sicil kayıtları, tutanaklar ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda sanık ...'nın ...'ya karşı ... sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçunu işlediğine dair mahkûmiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Katılan ...'nın aşamalarda sanık ...'nın kafasına tekme attığına ilişkin beyanları, 20.03.2013 tarihli bilirkişi raporunda muhtemelen sivil polis olan kırmızı tişörtlü ... boylu kirli sakallı şahsın ani bir hareketle yerde yatmakta olan şahsın kafa bölgesine doğru tekme attığı yönündeki tespit ile sanık ...'in savcılıkta alınan 23.05.2013 tarihli savunmasında sanığa 20.03.2013 tarihli bilirkişi raporu ekindeki resimler gösterilip sorulduğunda muhtemelen sivil polis memuru olan kırmızı tişörtlü şahıs olarak gösterilen resimdeki şahsın kendisi olduğuna yönelik savunması,

yine istinaf aşamasında aldırılan 30.12.2019 tarihli bilirkişi raporunda bir kişinin yerde yatan şahsın kafasına tekme attığına yönelik tespit bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Katılan Sanıklar ... ve ...'e Karşı Kasten Yaralama Suçundan Verilen Karar Yönünden Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükümlerinin miktar itibarıyla kesin olması nedeniyle katılanlar vekili ve sanık müdafiinin bu hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 279 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi gereğince reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi kararının anılan kanun maddesi uyarınca temyizi kabil olmayıp itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle Tebliğname'ye uygun olarak oy birliği ile incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

B. Katılan Sanıklar ..., ... ile Sanık ... Hakkında Katılan ... Ve Katılan Sanık ...'a Karşı Kasten Yaralama, Katılan ...'ya Karşı ... Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama Suçları ile Sanık ... Hakkında Katılan ... ve Katılan Sanık ...'a Karşı Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen

beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılanlar vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

C. Sanık ... Hakkında Katılan ...'ya Karşı ... Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 08.10.2020 tarihli ve 2018/1494 Esas, 2020/2018 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,