Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/11336 K.2023/8106

İstanbul 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.05.2019 tarihli ve 2017/352 Esas, 2019/383 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 10.03.2021 tarihli ve 2019/3042 Esas, 2021/595 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanın, o yer Cumhuriyet savcısının(aleyhe) istinaf başvuruları üzerine,

5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; ilk derece ve istinaf mahkemelerinin kararlarının gerekçelerinin bulunmadığına, savunma haklarının kısıtlandığına, sanığın atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığından şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca beraatine karar verilmesi gerektiğine, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1. Olay günü İstanbul

13. Ağır Ceza Mahkemesinde görülen bir davada duruşma salonu içerisinde taşkınlık ve tartışma yaşanması üzerine güvenlik görevlilerince duruşma salonunun boşaltılmasına başlandığı, duruşma salonu boşaltımı esnasında duruşma için gelen sanık ve temyiz dışı diğer sanıkların güvenlik görevlilerine direndiği sırada, güvenlik görevlisi olan katılanın sanığı duruşma salonundan çıkarmaya çalıştığı, sanığın çıkmamak için direnip koridorda katılana kafa atarak basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve vücudunda hayat fonksiyonlarını orta (3) derecede etkileyecek kemik kırığı oluşacak şekilde yaraladığı,

sanığın aşamalarda alınan savunmasında güvenlik görevlisinin kendisine sinkaflı kelimeler kullandığını, kendisini iteklerken kafasının güvenlik görevlisinin yüzüne çarptığını, kasten vurmadığını savunmuş ise de sanığın hayatın olağan akışına aykırı kendisini suçtan kurtarmaya yönelik dosya kapsamı ile uyuşmayan savunmasına itibar edilmediği, sübut bulan kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verildiği belirtilmiştir.

2. Sanık ve temyiz dışı sanıkların savunmaları, katılan beyanı, temyiz dışı müştekilerin beyanları, tanık anlatımı, kolluk tutanakları, olay tutanağı, adlî raporlar, bilirkişi raporu, nüfus ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında mevcuttur. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmemiş ancak 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca belirlenen 3 yıl hapis cezasının, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca (1/4) oranında artırım yapılması sırasında hesap hatası yapılarak sonuç itibariyle eksik ceza tayin edildiği anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesi kararının bu nedenle kaldırılmasına,

katılan ve Cumhuriyet savcısının istinaf taleplerinin kabulüyle sanığın sonuç itibariyle 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, adîl yargılanma ve savunma haklarının ihlâlinin söz konusu olmadığı, alınan tüm raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu,

eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sanığın tevil yollu ikrarı, katılan ve temyiz dışı diğer müştekilerin beyanları, bilirkişi raporu, olay tutanağı ve görüntü kayıtları ile saptandığı, suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, suçun işleniş biçimi, meydana gelen zararın ağırlığı ve 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi göz önüne alınarak takdir edilen temel ceza miktarında bir isabetsizlik görülmediği, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan söz, eylem ve saldırı bulunmadığından meşru savunma ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanma şartlarının oluşmadığı,

5237 sayılı Kanun'un 50 ... maddesinin, 51 ... maddesinin ve 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin beşinci fıkrasının uygulanma koşullarının bulunmadığı anlaşıldığından, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

11. Ceza Dairesinin, 10.03.2021 tarihli ve 2019/3042 Esas, 2021/595 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul