Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/11422 K.2023/1996

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Urla 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli ve 2014/85 Esas, 2016/326 Karar sayılı kararı ile; a. Sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimini göre çektirilmesine karar verilmiştir.

b. Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 1 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimini göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Urla 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli ve 2014/85 Esas, 2016/326 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 19.01.2021 tarihli ve 2020/17856 Esas, 2021/1479 Karar sayılı kararı ile; sanığın yaralama eylemini polis memuru olan katılana karşı yerine getirdiği, kamu görevi nedeniyle gerçekleştirdiği sabit olduğu halde, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza verilmesi,

haksız tahrik oluşturan eylemin katılanın sanığa küfretmesinden ibaret olduğunun kabul edilmesi nedeniyle haksız tahrik indiriminin (1/4) oranında olması gerektiği, tekerrüre esas hükmün uzlaşma kapsamında olduğundan uzlaşma yapılıp yapılmadığının sorulması tekerrürün yeniden değerlendirilmesi, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesini yeniden değerlendirilmesi, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Urla 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.06.2021 tarihli ve 2021/108 Esas, 2021/329 Karar sayılı kararı ile; a. Sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (c) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

b. Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca 1 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi; sübuta, sanığın atılı suçları işlediğine dair kesin ve somut delil olmadığına, sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde katılan ... 'ın banka önünde, Urla İlçe Emniyet Müdürlüğü Trafik Tescil Denetleme Büro Amirliğine bağlı motosikletli devriye ekibi olarak görev yaptığı esnada, sanığın sevk ve idaresindeki ticarî aracı ile bankanın önüne geldiği, indirdiği bayan müşterisini beklemek üzere başka bir aracın park etmek üzere olduğu yolun sağında bulunan boşluğa park etmek istediği sırada katılanın sanığı gördüğü ve aracı kaldırması konusunda uyardığı, bu sırada taraflar aralarında tartışma çıktığı, katılanın sanığa küfür ettiği, katılanın aracın içine elini uzatması üzerine sanığın katılanın eline vurduğu, katılanın basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı, sağ el 5. parmakta kırık olduğu, kırığın hayat fonksiyonlarına etkisinin 1. derece olduğu anlaşılmıştır.

2. Katılan ve tanıkların olay oluşuna uygun beyanları, tutanaklar ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Katılan ...'ın yaralanmasına ilişkin ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 23.10.2014 tarihli raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

1. Urla 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.06.2021 tarihli ve 2021/108 Esas, 2021/329 Karar sayılı kararında, bozma ilâmının gereklerinin yerine getirilmesi nedenleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, sanık ... ile katılan ... arasında trafikte park etme ve karışıklığa sebep olma nedeni ile tartıştıkları ve kavga ettiklerinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, kanıtlanan eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, katılanın sanığa küfretmesi nedeni ile mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdîri indirimin Mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Urla 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.06.2021 tarihli ve 2021/108 Esas, 2021/329 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,