Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/11756 K.2023/1601

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Uşak 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2016 tarihli ve 2015/317 Esas, 2016/366 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 50 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 7.300,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Uşak 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2016 tarihli ve 2015/317 Esas, 2016/366 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin (Birleşen) 15.10.2020 tarihli ve 2020/9120 Esas, 2020/13692 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması gerektiği, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde verilen adlî para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Uşak 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2020 tarihli ve 2020/717 Esas, 2020/745 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca 7.300,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; sübuta ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay günü mağdurun, temyiz dışı ...'nin kız kardeşi ... ile buluştuktan sonra ...'nın rahatsızlanması üzerine ... tarafından hastaneye götürülmesi sonrasında saat 22.00 sıralarında sanık ...'ın arkadaşları ..., ..., ... ve ... ile birlikte mağdur ...'ın çalıştığı iş yerine geldiği, iş yeri dışında sanık ...'ın da aralarında bulunduğu ... ve arkadaşlarının mağdur ... ile önce tartışmaya başladığı ve ...'ya yönelik eylem nedeniyle ... ile ...'ın kavga etmeye başladığı, daha sonra ise sanık ...'ın arkadaşlarıyla birlikte kavgaya dahil olup ...'ı darp ederek bileğinde kemik kırığı oluşacak ve basit tıbbî müdahaleyle giderilemeyecek nitelikte yaralanmasına sebep olduğu anlaşılmıştır.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı inkar etmiş ise de; mağdurun aşamalarda değişmeyen istikrarlı beyanları ve olay oluşumuna uygun tanık beyanları dava dosyasında bulunmaktadır. Uşak Devlet Hastanesinin 05.02.2015 tarihli raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

1. Uşak 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2020 tarihli ve 2020/717 Esas, 2020/745 Karar sayılı kararında, bozma ilâmının gereklerinin yerine getirilmesi nedenleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tanık beyanları ve mağdur beyanından anlaşılacağı üzere eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Uşak 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2020 tarihli ve 2020/717 Esas, 2020/745 Karar sayılı sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,