Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/11864 K.2024/3286

Eskişehir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.04.2021 tarihli ve 2020/432 Esas, 2021/155 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.11.2021 tarihli ve 2021/875 Esas, 2021/2428 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; eylemin yaralama olduğundan bahisle vasfa, haksız tahrik indirim oranına ve meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. 2. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; ceza miktarına ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık ve katılanın aynı mahallede oturmalarından dolayı birbirlerini tanıdıkları, aralarında bir husumet olmadığı ancak olay tarihinden birkaç gün önce sanığın mera üzerine ekmiş olduğu tarlaya katılanın kardeşinin yanlışlıkla koyunları kaçırdığı, bunun üzerine katılanın kardeşini sanığın uyarmış olduğu, olay tarihinde katılanın hayvanları otlattığı o sırada müştekinin yanına sanığın geldiği, katılana hitaben ''Halim neden benim ekmiş olduğum tarlaya hayvanlarını sokuyorsun, ben buraya emek verdim'' dediği,

katılanın da sanığa hayvanlarını ekmiş olduğu yere götürmediğini, herhangi bir zarar vermediğini, kardeşinin ektiği yere zarar vermesi halinde devletin milletin olduğunu söylediği, bunun üzerine sanık ve katılanın bir süre tartışmadan sohbet ettikleri, katılanın sanığa çay ikram etmek istediğini söylediği, sanığın kabul etmesi üzerine sanığın ''Arabadan bardak alayım'' dedi ve katılanın da çay doldurmak için çaydanlığa yöneldiği esnada sanığın katılanın ensesine sert bir cisimle vurduğu, sanığın elindeki sopa ile katılanın başına 5-6 kez vurduğu, bunun üzerine katılanın bayıldığı,

katılanın bu sebeple, hayati tehlike geçirmeye neden olacak, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, saptanan kırıkların hayat fonksiyonunu (5). derece etkileyecek şekilde yaralandığı anlaşılan olayda.

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik inceleme ve araştırmanın bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı,

katılan tarafından sanığa yönelmiş, gerçekleşen ve gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı o anki hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetme zorunluluğu altında bulunmadığından meşru savunma koşullarının oluşmadığı, katılandaki yaralanmanın niteliği, olayda kullanılan silâhın elverişliliği, hedef alınan bölgeler dikkate alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak tayininde isabetsizlik bulunmadığı, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu,

eyleme uygulanan yaptırımın yasal bağlamda belirlendiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 01.11.2021 tarihli ve 2021/875 Esas, 2021/2428 Karar sayılı kararında sanık müdafi ve katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Eskişehir