Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/11897 K.2023/1583

Hükümlüler hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, nitelikli kasten öldürme suçundan ise re'sen temyize tabi olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı hükümlü ... hakkında nitelikli yağma ve cinsel saldırı suçlarından kurulan hükümlerin ise içtimadaki irtibat nedeniyle ele alınması gerektiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Elmalı Ağır Ceza Mahkemesinin 03.05.1994 tarihli 1994/9 Esas, 1994/61 Karar sayılı kararı ile, a. Hükümlü ... hakkında, ırza geçme suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 416 ncı maddesinin birinci fıkrası, 417 nci maddesinin birinci fıkrası, 59 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 inci ve 33 üncü maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kamu hizmetinden yasaklanmasına ve kısıtlanmasına, b.

Hükümlü ... hakkında, gasp suçundan 765 sayılı Kanun'un 497 nci maddesinin birinci fıkrası, 59 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 inci ve 33 üncü maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kamu hizmetinden yasaklanmasına ve kısıtlanmasına, c. Hükümlü ... hakkında, bir suçu gizlemek için öldürme suçundan 765 sayılı Kanun'un 450 nci maddesinin yedinci ve dokuzuncu fıkraları, 59 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 inci ve 33 üncü maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, kamu hizmetinden yasaklanmasına ve kısıtlanmasına, d.

Hükümlü ... hakkında, ırza geçme suçundan 765 sayılı Kanun'un 416 ncı maddesinin birinci fıkrası, 417 nci maddesinin birinci fıkrası, 59 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 inci ve 33 üncü maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kamu hizmetinden yasaklanmasına ve kısıtlanmasına, e.

Hükümlü ... hakkında, gasp suçundan 765 sayılı Kanun'un 497 nci maddesinin birinci fıkrası, 59 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 inci ve 33 üncü maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kamu hizmetinden yasaklanmasına ve kısıtlanmasına, f. Hükümlü ... hakkında, bir suçu gizlemek için öldürme suçundan 765 sayılı Kanun'un 450 nci maddesinin yedinci ve dokuzuncu fıkraları, 59 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 inci ve 33 üncü maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, kamu hizmetinden yasaklanmasına ve kısıtlanmasına,

2. Elmalı Ağır Ceza Mahkemesinin 03.05.1994 tarihli 1994/9 Esas, 1994/61 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmesi ve re'sen yapılan incelemesi sonucunda, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 13.09.1994 tarihli 1994/3347 Esas, 1994/2663 Karar sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiştir.

3. Elmalı Ağır Ceza Mahkemesinin 24.06.2008 tarihli 2008/58 Esas, 2008/155 Karar sayılı kararı ile, Hükümlüler hakkında uyarlama yapılmasına yer olmadığına karar verilmiştir. 4. Elmalı Ağır Ceza Mahkemesinin 24.06.2008 tarihli 2008/58 Esas, 2008/155 Karar sayılı kararının hükümlü ... tarafından temyiz edilmesi ve re' sen incelemesi sonucunda Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 19.01.2021 tarihli 2019/3799 Esas, 2021/234 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı Kanun'un lehe olması nedeni ile uyarlama yapılması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. 5. Elmalı Ağır Ceza Mahkemesinin 05.04.2021 tarihli 2008/58 Esas, 2008/155 Karar sayılı ek kararı ile, Hükümlüler hakkında uyarlama yapılmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Hükümlü ... müdafiinin temyiz istemi, bozma kararının gereklerinin yerine getirilmesi gerektiğine İlişkindir.

III. GEREKÇE

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 13.09.1994 tarihli 1994/3347 Esas, 1994/2663 Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere. 1. Uyarlama yargılaması sonucu kurulacak mahkumiyet hükmünün gerekçesinde, 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesine uygun olarak, suç oluşturduğu kabul edilen eylemin gösterilmesi ve bunun nitelendirilmesinin yapılması gerektiği gözetilmemesi,

2. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 17.04.2007 gün ve 2007/1-32-97 sayılı kararı uyarınca, 1 Haziran 2005 tarihinden önce işlenen suçlarda, her suç yönünden ayrı ayrı yapılan değerlendirme sonucu, her suçla ilgili lehe yasa ve buna göre her suçun sonuç cezası belirlendikten sonra, cezaların toplanmasına 765 sayılı Kanun' un 68 - 77 inci maddelerindeki ilkelere göre karar verilmesi gerektiğinden; a.

Cinsel saldırı ve nitelikli kasten öldürme suçları yönünden.

Lehe yasa karşılaştırmasında, her iki yasa yönünden cezaların eşitliği halinde, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi 765 sayılı Kanun'un 31 inci ve 33 üncü maddelerine göre lehe olduğundan, 5237 sayılı Kanun'un 82 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (h) bentleri, 53 üncü maddesi ve 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, 102 nci maddesinin üçüncü maddesinin (d) bendi, 53 üncü maddesi uyarınca hükümler kurulması gerekirken, yazılı şekilde uyarlama talebinin reddine karar verilmesi, b.

Nitelikli yağma suçu yönünden.

Hükümlüler hakkında olaya ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c), (d) ve (h) bentleri, 62 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesine göre kurulacak hükmün, 765 sayılı Kanun' un 497 nci maddesinin birinci fıkrası, 59 uncu, 31 inci ve 33 üncü maddeleri uyarınca kurulan ve kesinleşen hükme göre lehe olduğu anlaşıldığından, 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c), (d) ve (h) bentleri, 62 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Hususları ile 765 sayılı Kanun uygulanarak verilmiş ve kesinleşmiş olan hükümlerin, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5252 sayılı Kanun) 9. maddesi uyarınca yeniden ele alınıp, lehe olan yasanın belirlenmesi ve uygulanması sırasında takdir hakkının kullanılması söz konusu olduğundan, duruşmalı inceleme yapılarak hüküm kurulması gerekirken, duruşma yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi yönünden hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR