Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/12107 K.2024/3554

Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.09.2020 tarihli ve 2018/547 Esas, 2020/297 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35, 29, 62, 53 ve 63 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir. 2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 15.09.2021 tarihli ve 2020/2174 Esas, 2021/1896 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısı (aleyhe), katılanlar vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvuruları üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 280/1.g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2 nci maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile yeniden kurulan hükümle, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81, 35/2, 29, 62, 53 ve 63 üncü maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Nedenleri; hatalı kabul ve delil değerlendirmesine, suç vasfının hatalı belirlendiğine, 5237 sayılı Kanun'un 87/1-d maddesi hükmünün somut olaya tatbikinin gerektiğine, suçun olası kastla işlendiğine, haksız tahrikin derecesine, fazla ceza tayinine ilişkindir. B. Katılanlar Vekilinin Temyiz Nedenleri; koşulları oluşmayan haksız tahrike, eksik ceza tayinine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Mağdur ...'un halasının oğlu olan sanık ... ile aralarında miras ve hayvan ticareti sebebiyle husumet bulunduğu, kardeşlerinin birlikte ticaret yaptıkları sırada aralarındaki anlaşmanın bozulması sebebiyle ayrılmaları üzerine taraflar arasındaki husumetin derinleştiği, taraflara ait birçok adli kaydın bulunduğu, olay günü sanığın kayınpederine ait kasap dükkanında et kıymakla uğraştığı esnada mağdur ...'in demir levye ile sanığa ait olan ve park halinde aracın tavanına vurduğu, dikiz aynasını kırdığı, kendisini görüp ne yaptığını soran sanığın kızı Emine'ye ise hakarette bulunduğu,

tanık Emine'nin olanları babası olan sanığa anlatması üzerine sanığın yanına ruhsatsız tabancasını da alarak aracına binip mağdurun peşinden hareket ettiği, mağdurun aracını park etmiş ve aracından henüz yeni inmiş olduğunu görüp tabancasını mağdura doğrultarak aracının sağ ön kapı camından mağdura doğru bir el ateş ettiği, açılan bu ilk ateş neticesinde mağdurun göğsünden yaralandığı, sanığın tabancasını ikinci kez de ateşlemesi neticesinde kurşunun mağdurun park halinde bulunan aracın sol ön lastiğine isabet ettiği, sanığın eylemi nedeniyle mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı,

hastaneden taburcu olduktan sonra 04.03.2019 tarihinde vefat etmiş ise de Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Dairesi mütalaasına göre ölümünün kalp-damar hastalığına bağlı olup sanığın eylemi ile mağdurun ölümü arasında illiyet bağının mevcut olmadığının anlaşıldığı olayda.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından doğrudan kastla gerçekleştirildiğinin saptandığı,

dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, suçta kullanılan araç, isabet yeri, hedef alınan bölge mağdurda meydana gelen yaralanmanın ağırlığı, sanığın eylem sırasında ve sonrasında sergilediği tutum ve davranışlar nazara alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 15.09.2021 tarihli ve 2020/2174 Esas, 2021/1896 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1 inci maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 inci maddesi uyarınca Balıkesir