Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/12122 K.2024/4301

İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.12.2019 tarihli ve 2019/25 Esas, 2019/641 Karar sayılı kararı ile, 1. Sanık ... hakkında katılana yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1,3-e, 87/1-d, 487/1-son 87/1-son, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılana yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir. B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 31.05.2021 tarihli ve 2020/221 Esas, 2021/874 Karar sayılı kararı ile,

1. Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ... müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı olarak yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile, sanık ... hakkında katılana yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1,3-e, 87/1-d, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eylemin silahla işlenmediğine, nitelikli yaralanmanın unsurlarının oluşmadığına, haksız tahrikten üst sınırdan indirim uygulanması gerektiğine, ilişkindir. 2. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle, eksik inceleme ile karar verildiğine, delillerin takdirinde yanılgıya düşüldüğüne, dört sanık hakkında da nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Katılan ...'in sanık ... ile internet ortamında tanışarak arkadaş olduğu, görüşmeye başladıkları, bu durumu öğrenen sanık ...'in ağabeyi sanık ...'un, katılanın kardeşinin evine geleceğini öğrenmesi üzerine kardeşi ...'in eşi ...'ün dini nikahla yaşadığı müşterek konutlarına giderek konutta gördüğü katılanı ele geçirilemeyen silahtan sayılan sopa ile vücudunun çeşitli bölgelerine vurarak yaşamsal tehlikeye yol açacak, hayati fonksiyonlarına etkisi ağır (4.) derecede kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı,

ardından katılanın yere yığıldığını gören sanık ...'un eylemine son verdiği ve hırıltılı sesler çıkaran katılanın çenesini kaşık yardımı ile açtığı ayrıca acil servise haber vererek tıbbi yardım sağlanması için çaba gösterdiği gösterdiği, sanıklar ..., ... ve ...'in katılana yönelik herhangi bir eylemde bulunduklarına dair mahkumiyetlerine yeterli delillerin mevcut olmadığı anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik araştırmanın bulunmadığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, adli raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu,

katılanın beyanı, sanıkların savunmaları, tanık ...'un 30.12.2017 tarihli kolluk ifadesi ve bu beyanları destekleyen tanıklar ... ve ... beyanlarına göre, eylemin sanık ... tarafından silahtan sayılan sopa ile yaralama kastıyla gerçekleştirildiği sanığın eylemine kendiliğinden son vererek, neticenin gerçekleşmesini önlemeye yönelik davranışları, nazara alındığında suç vasfının kasten yaralama olarak tayininde bir isabetsizlik bulunmadığı sanıklar ..., ... ve ... hakkında elde edilen delillerin mahkumiyetlerine yeterli olmadığı anlaşılmakla haklarında beraat kararı verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı,

katılandan kaynaklanıp sanık ...'a yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığından haksız tahrikin uygulanma koşullarının gerçekleşmediği anlaşılmakla, sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin 31.05.2021 tarihli ve 2020/221 Esas, 2021/874 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul