Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/13239 K.2023/1710

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli ve 2014/1437 Esas, 2015/1763 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e)

bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve müsadereye karar verilmiştir.

2. Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli ve 2014/1437 Esas, 2015/1763 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı(aleyhe), üst Cumhuriyet savcısı(aleyhe) ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin 30.09.2019 tarihli ve 2019/7025 Esas, 2019/17191 Karar sayılı kararı ile katılandaki yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunda olaydan en az altı ay sonra rapor düzenlenmesi gerektiği halde olaydan yaklaşık iki ay sonra düzenlenen yetersiz rapor hükme esas alınarak temel cezada alt sınırdan uzaklaşılması,

kabule göre hesap hatası yapılarak eksik ceza tayin edilmesi ve sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmeden aynı maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri uyarınca artırım yapılması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.10.2021 tarihli ve 2019/511 Esas, 2021/619 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; delillerin eksik ve hatalı toplandığına, temel cezada alt sınırdan uzaklaşılmasının hatalı olduğuna, indirim sebeplerinin eksik uygulandığına vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile katılanın arkadaş oldukları, sanığın çanta imal edip sattığı, katılanın ise turizm acentası işlettiği, olay günü taraflar arasında belirlenemeyen bir sebepten çıkan tartışmada, sanığın, katılanı bıçakla sağ el bileği, sol el avuç içi ve dudak bölgesinde kesiler oluşacak şekilde yaraladığı, katılanın yaralanmasına ilişkin düzenlenen adlî tıp raporlarına göre sağ el bileğinde meydana gelen hareket kısıtlılığının duyularından veya organlarından birinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğu, alt dudakta çene ucuna kadar uzanan kesinin de yüzde sabit ize neden olduğu anlaşılmıştır.

2. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin delillerin eksik ve hatalı toplandığına, temel cezada alt sınırdan uzaklaşılmasının hatalı olduğuna, indirim sebeplerinin eksik uygulandığına vesaire yönelen temyiz sebepleri yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sanığın ikrara yönelik savunması, katılan beyanı ve bu beyanı doğrular nitelikteki adli tıp raporları ile saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı,

sanığın eylemi nedeniyle, katılanın duyu veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ve yüzde sabit iz oluşacak yaralandığı olayda, birden fazla nitelikli halin ihlali ile atılı suçu işleyen sanık hakkında, meydana gelen zararın ağırlığı ve 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinde düzenlenen cezada orantılılık ilkesine göre temel cezada alt sınırdan uzaklaşılmasında isabetsizlik bulunmadığı,

ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının tespit edilememesi gerekçesi ile asgari düzeyde uygulanan haksız tahrik indiriminin isabetli olduğu ve takdiri indirimin kanunda belirtilen en üst oranda (1/6) uygulandığı anlaşılmış olup, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.10.2021 tarihli ve 2019/511 Esas, 2021/619 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,