Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/13548 K.2023/3836

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.03.2015 tarihli ve 2014/413 Esas, 2015/57 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, aynı hükmün son cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. ...

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.03.2015 tarihli ve 2014/413 Esas, 2015/57 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen)

3. Ceza Dairesinin 22.10.2018 tarihli ve 2018/750 Esas, 2018/15726 Karar sayılı kararı ile özetle sanığın savunmasının istinabe sureti ile aldırılarak 5271 sayılı Kanun’un 196 ncı maddesinin ikinci fıkrasına aykırı davranılması, mağdurun yaralanmasına ilişkin kati rapor aldırılmaksızın eksik inceleme ile hüküm kurulması, sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve hak yoksunluklarına ilişkin kanun maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. ...

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2022 tarihli ve 2018/1174 Esas, 2022/1368 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, aynı hükmün son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın eyleminde meşru savunma koşullarının oluştuğuna, sanığa eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası kapsamında olduğuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, yaşamsal tehlikeyi meydana getiren eylemin bıçakla gerçekleştirilmiş olması karşısında sanık lehine olan hükümlerin uygulanması gerektiğine, sanık hakkında fazla ceza tayin edildiğine, sanığın beraatine karar verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay günü yaşı sebebiyle yargılaması ayrı yürütülen ve hakkında kurulan mahkûmiyet hükmü kesinleşen ... ile ...'ün aralarında yaşanan tartışma sonucu kavga ettikleri, akabinde ...'ün çağırması üzerine olay yerine gelen mağdur ...'ın, ... ile tartışmaya başladığı, tartışmaya iki tarafın yanında bulunan kişilerinde dahil olduğu ve kavgaya dönüştüğü, kavga sırasında ...'nın yanında yer alan sanığın ele geçirilemeyen elektroşok cihazı ile mağduru boğazına elektrik verdiği, ...'nın da bıçak ile mağdurun göğsüne vurduğu,

sanık ve ...'nın fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek mağdurun sol meme lateralinde 3 cm' lik kesiye neden olacak şekilde yaralanmasına neden oldukları, Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulunca düzenlenen 25.10.2021 tarihli rapora göre yaralanmanın yaşamsal tehlikeye neden olduğu anlaşılmıştır.

2. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin sanığın eyleminde meşru savunma koşullarının oluştuğuna, sanığa eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası kapsamında olduğuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, yaşamsal tehlikeyi meydana getiren eylemin bıçakla gerçekleştirilmiş olması karşısında sanık lehine olan hükümlerin uygulanması gerektiğine, sanık hakkında fazla ceza tayin edildiğine, sanığın beraatine karar verilmesine yönelen temyiz sebepleri yönünden.

Sanığın eylemi sonucu meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 61 ... maddesine göre temel ceza belirlenirken hakkaniyete uygun ve sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayin edildiği ancak aleyhe temyiz bulunmadığından bu hususun bozma nedeni yapılamayacağı anlaşılmıştır.

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın ikrara yönelen savunması, mağdur ve ...'nin anlatımlarına göre sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit olduğundan sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasında isabetsizlik olmadığı, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, somut olayda meşru savunma koşullarının saldırı ile savunma arasındaki orantısızlık nedeniyle oluşmadığı,

sanığın, hakkında kurulan mahkumiyet hükmü kesinleşen ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek mağduru yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaraladıkları olayda, sanığın 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi maddelerinden sorumlu tutulmasında isabetsizlik olmadığı, sanık hakkında haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulandığı,

5237 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 ... maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin beşinci fıkrasının sonuç ceza miktarına göre kanunen uygulanmasının mümkün olmadığı anlaşılmış olup, hükümde bu yönlerden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR