Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/14171 K.2023/5265

Sanık ... hakkında kasten yaralama suçu yönünden yapılan incelemede; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verilerek inceleme yapılmıştır.

Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2021 tarihli ve 2016/5 Esas, 2021/195 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve son fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 02.06.2022 tarihli ve 2021/1309 Esas, 2022/1872 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiileri ve katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile;

1.Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve son fıkrası, 29 ncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz istemi, sanık hakkında meşru savunma hükümlerinin uygulanmasına, temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi gerektiğine, haksız tahrik nedeniyle yapılan indirimin yetersiz olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ...'ın oğlu ...'ın eşi ...'yı ... isimli bayan ile aldattığı iddiası üzerine olay günü ...'in ...'nın evine geldiği aldatma hususu konuşulurken kavga çıktığı, ...'in anne ve babası ile Esas No : 2022/14171

enişteleri olan katılan ... ve ...'un ...'in darp edildiğini öğrenmeleri üzerine ...'nın evine geldikleri, sanık ...'ın da ...'nın evine gelmesi üzerine taraflar arasında tartışma çıktığı ve sanık ...'ın üzerinde taşıdığı bıçağı çıkararak katılan ...'i yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Katılan ve tanık beyanlarının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

4. Katılan hakkında tanzim olunan adli muayene raporunda yaralanmasının yaşamını tehlike soktuğu, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olmadığı, yüzde sabit iz niteliğinde olduğu bildirilmiştir.

5. Olay yeri inceleme raporu, olay yeri basit krokisi, uzmanlık raporları, görüntü inceleme tutanağının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Katılan sanık ...'nin, olay tarihinde katılan ...'ı basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, yüzünde sabit ize ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak biçimde kasten yaralamak suretiyle birden fazla nitelikli hali ihlal ederek eylemini gerçekleştiren katılan sanık hakkında temel cezanın tayininde, suçun işleniş biçimi, meydana gelen zararın ağırlığı, sanığın kastının yoğunluğu gibi TCK'nin 61. maddesinde yer verilen,

cezanın bireyselleştirilmesine ilişkin kriterler ile TCK'nin 3. maddesinde belirtilen "cezada orantılılık ilkesi" de gözetilerek hakkaniyete uygun ve sonuca etkili olacak şekilde altı sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi ve sanık ...'ın kasten yaralama eylemini kim tarafından başlatıldığı tespit edilemeyen kavga ortamının oluşturduğu haksız tahrikin etkisi altında işlediği anlaşılmasına rağmen oluşa uygun düşmeyecek şekilde TCK'nin 29. maddesi gereğince 1/4 oranında indirim yapılması yerine 1/2 oranında indirim yapılması suretiyle eksik cezaya hükmolunması hukuka aykırı olduğundan hükmün kaldırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ... müdafiinin meşru savunmaya, ceza miktarına ve haksız tahrikin derecesine yönelen temyiz sebepleri yönünden;

“İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, meşru savunmanın şartları oluşmadığı, sanığın eylemi sonucu kasten yaralama suçunun birden fazla nitelikli halinin gerçekleşmesi nedeniyle temel cezada alt hadden uzaklaşarak hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmadığı,

dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 15.11.2021 tarihli raporunda katılan ...'in basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, yüzünde sabit ize ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak biçimde kasten yaralandığının bildirildiği, bu hususun Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli kararında "sanık ...'ın olay tarihinde katılan ...'i basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, yüzünde sabit ize ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak biçimde kasten yaralamak suretiyle birden fazla nitelikli hali ihlal ederek eylemini gerçekleştiren sanık hakkında temel cezanın tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği" şeklinde belirtilmesine karşın kısa karar da sanık ... hakkında 5237 sayılı Esas No : 2022/14171

Kanun'un 87 nci maddesinin birinci fıkrası (c) bendinin gösterilmemesi hukuka aykırı bulunmuşsa da Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden Yapılan İncelemede

5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden Yapılan İncelemede

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 02.06.2022 tarihli ve 2021/1309 Esas, 2022/1872 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi gereği hüküm fıkrasının 4. Bölümün 4. Paragrafının ; “Kasten yaralama fiili katılanın hayat, tehlike geçirmesine neden olduğundan sanığa verilen cezanın TCK'nin 87/1-c-d maddeleri gereğince bir kat arttırılarak 6 YIL HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,” şeklinde düzeltilmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,