Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/14214 K.2023/8017

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul

52. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2016 tarihli ve 2015/92 Esas, 2016/80 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 19 ay 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına karar verilmiştir.

2. İstanbul 52. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2016 tarihli ve 2015/92 Esas, 2016/80 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 30.03.2021 tarihli ve 2021/6104 Esas, 2021/5533 Karar sayılı kararı ile, tekerrüre esas alınan ilâmın uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla, uzlaştırma işleminin yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun ve Anayasa Mahkemesince 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeni ile hak yoksunlukları yönünden sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul

52. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2022 tarihli ve 2021/300 Esas, 2022/230 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı, yedinci fıkraları ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 19 ay 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, mağdurun şikayetten vazgeçmesi nedeni ile düşme kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay günü mağdurun dışardan eve gelmesi akabinde sanığın kendisine nerede olduğunu sorduğu, verdiği cevaba inanmayarak sinirlenen sanığın öz kardeşi olan mağdur ile tartıştığı ve akabinde odasına giden mağdurun arkasından odasına giderek oturur vaziyette bulunan mağdurun üzerinde var gücüyle zıpladığı ve darp ettiği, mağdurun evden koşarak kaçması üzerine sanığın da mağduru takip ederek peşinden gittiği ve mağdurun uğradığı saldırı neticesinde yere düşerek yığılması akabinde hastaneye kaldırıldığı anlaşılan olayda, sanığın kardeşine yönelik kasten yaralama suçunu işlediği kabul edilerek buna göre uygulama yapıldığı belirlenmiştir.

2. Sanık savunması, mağdur beyanı, olay yeri inceleme raporu, İstanbul Adli Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan 30.09.2014 tarihli adli muayene raporu, kollukça tutulan tutanaklar, sanığın adli sicil ve nüfus kaydı ile tekerrüre esas ilamı dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın temyiz istemi yönünden yapılan incelemede, İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, kardeşe karşı işlenen kasten yaralama suçunun şikayete tabi olmadığı,

bu itibarla düşme kararı verilmemesinin isabetli olduğu anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uygulaması sırasında hesap hatası sonucunda, "1 yıl 19 ay 15 gün" yerine "1 yıl 19 ay 18 gün" şeklinde ceza tayin edilerek sanığa fazla ceza tayin edildiği anlaşıldığından, hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen ceza miktarına yönelik temyiz sebebi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle İstanbul

52. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2022 tarihli ve 2021/300 Esas, 2022/230 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun' un 62 nci maddesinin uygulamasında "1 yıl 19 ay 18 gün hapis" ifadesinin "1 yıl 19 ay 15 gün hapis" olarak değiştirilmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak,