Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/14282 K.2023/1660

Mağdur ...'ün, 27.01.2022 havale tarihli temyiz dilekçesi ile sanığın vasisi sıfatıyla sanık lehine temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenler katılan Kurum vekili ve sanık müdafiinin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2015 tarihli ve 2015/439 Esas, 2015/624 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2015 tarihli ve 2015/439 Esas, 2015/624 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 04.03.2019 tarihli ve 2018/11642 Esas, 2019/4350 Karar sayılı kararı ile özetle; mağdurun yaralanmasının kemik kırığı ya da çıkığına neden olup olmadığı ve derecesi ayrıca basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olup olmadığı hususunda ayrıntılı raporu aldırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi ve kabule göre de 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2022 tarihli ve 2019/293 Esas, 2022/142 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Kurum Vekilinin Temyiz Sebepleri

Cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi ve vesaire ilişkindir.

B. Mağdurun Temyiz Sebepleri

Sanık olan eşinin hasta olup kısıtlı olduğuna, ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

C. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, cezai sorumluluğunun olmadığına, beraati gerektiğine ve vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suç tarihinde resmî nikâhlı evli olan sanık ile mağdurun kıskançlık meselesi nedeniyle tartıştıkları ve tartışma sırasında sanığın mağduru tekme ve tokat vurmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak düzenlenen Kütahya Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün, 24.09.2021 tarihli ve 2021/743 sayılı;

"...Kişide kafa içi değişim, büyük damar, iç organ hasarı tarif edilmeyen yaralanmasının; basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif derecede olduğu...kemik kırığı bulunmadığı..."

Görüşünü içerir raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Sanık savunması, mağdur beyanı, sanığın cezai sorumluluğunun tam olduğu tespitini içeren Kütahya Sağlık Bilimleri Üniversitesi Evliya Çelebi Eğitim ve Araştırma Hastanesinin, 29.12.2021 tarihli adli psikiyatri sağlık kurulu raporu, sanığın nüfus ve adlî sicil kayıtları, tekerrüre esas alınan ilam örneği ve kesinleşme şerhi dava dosyasında mevcuttur.

4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Mağdurun Temyiz Sebepleri Yönünden

Atılı suçun mağduru olan sanığın eşinin, 5271 sayılı Kanun'un 262 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanığın eşi ve kanunî temsilcisi sıfatıyla sanık lehine hükmü temyiz etme hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından, 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca mağdurun sanığın eşi ve kanunî temsilcisi sıfatıyla yaptığı temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Katılan Kurum Vekilinin ve Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden Katılan Kurum vekilinin; cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğine ve vesaire, sanık müdafiinin; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, cezai sorumluluğunun olmadığına, beraati gerektiğine ve vesaire yönelen temyiz sebepleri yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, mağdurun beyanı ile uyumlu adlî rapor içeriği uyarınca eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın cezai sorumluluğunun tam olduğuna dair düzenlenen adli psikiyatri sağlık kurulu raporunun yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu,

suçun işleniş biçimi, işlendiği yer ve zaman, meydana gelen zararın ağırlığı, sanığın kastının ağırlığı ile amaç ve saiki dikkate alındığında alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirir bir nedenin bulunmadığı ve eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan Kurum vekili ile sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Mağdurun Temyiz Sebepleri Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle mağdurun temyiz isteminin, 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Kurum Vekilinin ve Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2022 tarihli ve 2019/293 Esas, 2022/142 Karar sayılı kararında katılan Kurum vekilince ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Kurum vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,