Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/14599 K.2023/2503

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2015/1138 Esas, 2016/386 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 4 yıl 30 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziantep 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2015/1138 Esas, 2016/386 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin (birleşen) 14.07.2020 tarihli ve 2020/17910 Esas, 2020/9610 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı Kanun' un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temel cezanın takdirinde yeterli gerekçe gösterilmeden alt sınırdan uzaklaşılması,

katılanın kemik kırığına ilişkin olarak Adli Tıp Şube Müdürlüğünden rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hüküm kurulması, sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken en ağır cezayı içeren hükmün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Gaziantep 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2021 tarihli ve 2020/378 Esas, 2021/64 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 3 yıl 6 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İstemleri, eksik araştırmaya, suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suç tarihinde sanık ...'ın 6136 sayılı Kanun kapsamında kalan ruhsatsız tabanca ile katılanın bacaklarına doğru 5-6 kez ateş ederek katılanı yaraladığı anlaşılmakla sanığın mağdura yönelik kasten yaralama suçunu işlediği ve buna göre uygulama yapıldığı belirlenmiştir.

2. Sanığın aşamalardaki savunmaları, katılan beyanı, olay yeri inceleme raporu, kollukça düzenlenen diğer tutanaklar, sanığa ait güncel adlî sicil kaydı ve tekerrüre esas ilam dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Gaziantep 25 Aralık Devlet Hastanesince tanzim olunan 14.08.2007 tarihli ; "sağ tibiada 2 adet giriş deliği olan hastada çıkış deliği olduğu, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği" görüşünü içerir adli muayene raporu dava dosyasına eklenmiştir.

4. Sanığın eylemi neticesinde katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Gaziantep Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı tarafından tanzim olunan, 03.11.2020 tarihli; “kişide ateşli silah yaralanması nedeniyle oluştuğu bildirilen sağ tibia parçalı kırığı arızasının; vücuttaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisi hafif, orta ve ağır olarak sınıflandırıldığında; şahısta saptanın kırığın, hayat fonksiyonlarını AĞIR(5) derecede etkiyecek nitelikte OLDUĞU ” görüşünü içerir adli muayene raporu dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın eksik araştırmaya ve suçun işlenmediğine yönelik temyiz istemi yönünden yapılan incelemede,

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik araştırmanın bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin katılan beyanı ve bu beyanı doğrular nitelikte Olay Olgular başlığı altında (3) ve (4) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen adli muayene raporları ile saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2021 tarihli ve 2020/378 Esas, 2021/64 Karar sayılı kararında sanıkca öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,