Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/14650 K.2023/1862

Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 24.08.2021 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu belirlenmiştir.

2.Sanık müdafiinin temyiz isteği yönünden; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çerkeş Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2013/53 Esas, 2016/60 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve son cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin 25.06.2020 tarihli ve 2020/3873 Esas, 2020/7702 Karar sayılı kararı ile "savunma hakkınının kısıtlanmış olması, temel cezada alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği, hak yoksunlukları yönünden kanun değişikliğinin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiğinden" bahisle kazanılmış hakları saklı tutularak bozulduğu,

3. Bozma sonrası Çerkeş Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.04.2021 tarihli ve 2020/165 Esas, 2021/111 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve son cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği kazanılmış hakları gözetilerek "4 yıl 2 ay hapis" cezası ile cezalandırılmasına,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz isteği, üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine, 2. Sanık müdafinin temyiz isteği, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, meşru savunma ve haksız tahrik uygulanması gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılanın olay tarihinde sevk ve idaresindeki içecek firmasına ait araçla dağıtıma çıktığı, karşı taraftan gelen sanığın aracı ile katılanı durdurduğu, aralarında mevcut anlaşmazlık nedeniyle sanığın aracından inerek doğrudan katılanın yanına gittiği, bacağına 1 el ateş ettiği, ayrıca tabancanın kabzası ile de katılanın kafasına vurduğu, ateşli silah yaralanması nedeniyle katılanın "hayati tehlike, ağır (5.) derece kırık ve işlev zayıflaması meydana gelecek şekilde" yaralandığı anlaşılmıştır.

2.Sanık savunmaları, katılan ve tanık anlatımları, tutanaklar, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır. 3.Hukukî süreç başlığı altında (2) numarada gösterilen bozma ilâmının gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi.

Katılanın yüzüne karşı verilen hükmü, katılan vekilinin 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra temyiz ettiği, hükmün 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

2. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi.

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, katılandan kaynaklanan ve sanığa yönelen bir saldırı yada haksız tahrik oluşturacak eylem bulunmadığı anlaşılmakla anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

1. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi, Gerekçe bölümünde yer alan (1) numaralı bentte açıklanan nedenle Çerkeş Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.04.2021 tarihli ve 2020/165 Esas, 2021/111 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,