Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/14660 K.2023/2346

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Zara Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2016 tarihli 2015/275 Esas ve 2016/105 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; a)Mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına karar verilmiştir. b)Mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bendleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Zara Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2016 tarihli 2015/275 Esas ve 2016/105 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 24.02.2021 tarihli 2021/1899 Esas 2021/2296 Karar sayılı kararı ile ''dosyanın “Basit Yargılama Usulü” yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması ve 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,'' nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Zara Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.05.2021 tarihli ve 2021/104 Esas, 2021/176 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; a)Mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına karar verilmiştir. b)Mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bendleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 5 ay 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına karar verilmiştir.

4.Zara Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.05.2021 tarihli ve 2021/104 Esas, 2021/176 Karar sayılı kararına sanığın itirazı üzerine duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda, Zara Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.01.2022 tarihli 2021/227 Esas 2022/10 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; a)Mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına karar verilmiştir. b)Mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bendleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; eksik araştırmaya, meşru savunmaya, haksız tahrike, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ... ile mağdur ...'in evli oldukları, mağdur ...'nın da müşterek çocukları olduğu, olay günü aile içi sorundan dolayı sanık ... ile ...'in tartıştıkları, tartışma esnasında sanık ...'ın mağdur ...'i dövdüğü, bunun üzerine mağdur ...'nın araya girdiği ve babasının annesini dövmesine engel olmaya çalıştığı, ancak sanık ...'ın mağdur ...'ya "sen karışma" dediği ve mağdur ...'nın yüzüne eliyle vurduğu, her iki mağdurun da basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandıkları anlaşılmıştır.

Haksız Tahrik Yönünden; ilk haksız hareketin sanık ...'ın mağdur ...'e vurması ile sanık ...'dan kaynaklandığı, sanık ...'ın mağdur ...'i darp ettiği ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaraladığı, mağdur ...'in adli raporunda darp izlerinin tespit edildiği, mağdur ...'in beyanı ile doktor raporunun uyumlu olduğu, kabul edilmiştir.

Sanığın ikrar içeren savunmaları, mağdurların beyanları, Zara İlçe Devlet Hastanesinin 05.10.2015 tarihli raporları, dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Sanığın; eksik araştırmaya, haksız tahrike, meşru savunmaya, yönelen temyiz sebepleri yönünden.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin gerek sanığın ikrar içeren beyanları gerek mağdurların beyanları ile saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, alınan doktor raporlarının yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu,

olay olgular bölümünde detayıyla açıklandığı üzere ilk haksız hareketin sanıktan kaynaklandığı, mağdurlar tarafından sanığa yönelmiş, gerçekleşen ve gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı o andaki hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetme zorunluluğu altında bulunmadığı anlaşıldığından, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR