Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/14720 K.2023/2573

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Uşak

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2016/84 Esas, 2016/188 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi uyarınca 11 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Hükmün katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin 17.12.2020 tarihli ve 2020/15374 Esas, 2020/19393 Karar sayılı kararı ile "katılanda kemik kırığı bulunduğu halde sanık hakkında kemik kırığından arttırım yapılmamış olması, tekerrüre esas alınan ilama konu suçun sonradan uzlaşmaya tabi hale gelmesi nedeniyle uzlaştırma işlemi yapılması gerektiği" belirtilerek bozulmasına, 3. Uşak

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2022 tarihli ve 2021/163 Esas, 2022/800 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 1 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebebi, sanığın kendini savunduğuna, meşru savunma koşulları oluştuğundan sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Aralarında husumet bulunan sanık ve katılanın trafikte seyir halindeki araçları ile karşılaştıkları, araçların çarpıştığı, katılan ...'in demir levye ile aracından çıkarak sanığın araç camını patlattığı ve sanığa taş attığı, aracından inen sanığın sopa ile katılanı orta (2.) derece sol ulna kırığı meydana gelecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, katılan ve tanık anlatımları, adli raporlar, tutanaklar, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır. 3. Hukukî süreç başlığı altında (2) numarada gösterilen bozma ilâmının gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, karşılıklı yaralama şeklinde gerçekleşen olayda, sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının isabetli olduğu,

katılandan kaynaklanan ve sanığa yönelen başka türlü def etme imkanı bulunmayan orantısız bir saldırı gerçekleştiğine dair delil bulunmadığı, bu nedenle meşru savunma koşulları oluşmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Uşak