Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/15100 K.2023/2170

Sanığın yokluğunda verilip 30.03.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 18.04.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği katılan vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci

maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sivrihisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli ve 2015/329 Esas, 2016/181 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılanda yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Sivrihisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli ve 2015/329 Esas, 2016/181 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 24.06.2021 tarihli ve 2021/8777 Esas, 2021/11157 Karar sayılı kararı; ''Sivrihisar Cumhuriyet Başsavcılığının 16.11.2015 tarih ve 2015/283 Esas sayılı iddianamesinde, sanık ... bakımından katılan ...'e yönelik herhangi bir eylem tarif edilmediği gibi bu suç açısında açılmış bir kamu davasının bulunmadığı gözetilmeksizin, yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi..'' Nediyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Sivrihisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.12.2021 tarihli ve 2021/324 Esas, 2022/357 Karar sayılı kararı ile, bozmadan önceki kararda direnilmesi suretiyle sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; sanık hakkında mahkumiyet kararı verildiği halde katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden ibarettir.

III. GEREKÇE

Katılan vekilinin yokluğunda verilip elektronik tebligat yöntemiyle 30.03.2022 tarihinde tebliğ edilen karara karşı 05.04.2022 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki (1) numaralı düşünceye iştirak olunmamıştır. Katılan vekilinin temyiz istemi sanık hakkında mahkumiyet kararı verildiği halde, katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek vekalet ücretine hasren yapılan temyiz incelemesinde;

A. Sanığın Temyiz İstemi

Sanığın yokluğunda verilip 30.03.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 18.04.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

B. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi

Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kamu davasına katılma üzerine, mahkûmiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan Kurum lehine vekâlet ücreti ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

A. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe başlığı altında (A) bendinde açıklanan nedenle sanığın süresinden sonra yapıldığı anlaşılan temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe başlığı altında (B) bendinde açıklanan nedenle Sivrihisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.12.2021 tarihli ve 2021/324 Esas, 2022/357 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin paragrafa; “Katılan kendisini vekille temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca (4.080,00) TL maktu vekalet ücretinin sanıktan tahsili ile katılana verilmesine,” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,