Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/15108 K.2023/1783

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın yargılama konusu eylemine uyan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 491/4, 62, 522. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/4, 104/2. maddeleri ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun aynı suça uyan 142/1-b, 35, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Kanun'un 7/2, 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddeleri ışığında,

dava zamanaşımı bakımından 765 sayılı Kanun hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Kanun'un 102/4. maddesi uyarınca hesaplanan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştiği 10.12.2010 tarihinde duran ancak deneme süresinde ikinci suçun işlendiği 15.01.2014 tarihinde tekrar işlemeye başlayan 5 yıllık asli dava zamanaşımının, ilk mahkûmiyet hükmünün verildiği 05.12.2006 tarihinden itibaren 04.10.2022 tarihli karar tarihine kadar geçtiği gözetilerek,

davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, deneme devresinde suç işlenmesi nedeniyle açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması suretiyle yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı görülmekle, İstanbul Anadolu 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.10.2022 tarihli ve 2022/649 Esas, 2022/629 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA,