Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/15121 K.2023/2041

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yenişehir Asliye Ceza Mahkemesinin 18.10.2018 Tarihli ve 2017/524 Esas, 2018/579 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c-d) bentleri, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07.02.2019 Tarihli ve 2019/324 Esas, 2019/371 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusu üzerine uygulama yeri bulunmayan 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c-d) bentlerine ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkartılması suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07.02.2019 Tarihli ve 2019/324 Esas, 2019/371 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 20.04.2021 Tarihli ve 2021/2842 Esas, 2021/7173 Karar sayılı kararı ile sanığa isnat edilen eyleme ilişkin öngörülen cezanın alt sınırının 8 yıllık hapis cezası olması nedeniyle,

sanığın istemi aranmaksızın müdafii tayin edilerek savunmasının müdafii huzurunda alınması zorunluluğu gözetilmemek suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 150 nci maddesinin üçüncü fıkrasına ve 188 nci maddesinin birinci fıkrasına muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Yenişehir Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2022 Tarihli ve 2021/483 Esas, 2022/121 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c-d) bentleri, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri mağdurun şikayetçi olmamasının sanık lehine değerlendirilmesi gerektiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, suç işleme kastı olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay günü sanık ...’nin arkadaşları olan tanıklar ... ve ... ile birlikte mağdurun kardeşi tarafından işletilen restorana giderek birlikte alkol almaya başladıkları, almış oldukları alkolün etkisi ile restoran içerisinde gürültü yapmaya başladıkları, bu sırada mağdurun sanık ve arkadaşlarının yanına gelerek uyardığı, aralarında tartışma çıktığı ayrıca ücret konusunda da ihtilaf oluştuğu, bunun üzerine sanığın yanında bulundurduğu suça konu sustalı çakıyı müştekinin sol gözüne doğru sallayarak onu yaraladığı ve somut olayın maddi unsurunun bu şekilde gerçekleştiği kabul edilmiştir.

2. Sanığın, mağdurun ve tanıkların beyanları tespit edilerek dosya içerisine alınmış, mağdurun yaralanmasına ilişkin rapor dosya içerisinde mevcuttur.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından bilerek ve isteyerek yaralama kastı ile gerçekleştirildiğinin mağdur ile tanıkların beyanlarıyla ve mağdur hakkında düzenlenen adli muayene raporlarının içeriğinden saptandığı, Mahkemece haksız tahrik hükümleri değerlendirilerek yasal ve yeterli gerekçeyle haksız tahrik koşullarının oluşmadığına karar verildiği,

neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçunun şikayete tabi olmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, mağdurun yaralanmasının niteliği dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılarak temel cezanın tayininde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın eylemi neticesinde mağdurun vücudunda kemik kırığı meydana geldiği, hayati tehlike geçirdiği, yüzünde sabit iz oluştuğu ve duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaralandığı olayda, birden fazla nitelikli halin ihlali ile atılı suçu işleyen sanığın en ağır cezayı gerektiren sonuçtan dolayı sorumlu tutulması ve sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca ceza tayini gerektiği gözetilmeksizin uygulama yeri olmadığı halde ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c-d) bentlerinin de uygulanması suretiyle hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan uygulama hatası nedeniyle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Yenişehir Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2022 Tarihli ve 2021/483 Esas, 2022/121 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,