Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/15163 K.2023/2027

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.10.2012 Tarihli ve 2011/391 Esas, 2012/409 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci

fıkrası uyarınca 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ertelenmesine, 51 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir.

2. Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.10.2012 Tarihli ve 2011/391 Esas, 2012/409 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 02.10.2014 Tarihli 2014/11129 Esas, 2014/32380 Karar sayılı kararı ile haksız tahrik hükümlerinin ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanıp uygulanmayacağının kararda tartışılmaması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.01.2015 Tarihli ve 2014/415 Esas, 2015/12 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına hükmedilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 04.02.2015 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

4. 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin 11 inci fıkrası gereği sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.10.2022 Tarihli ve 2022/495 Esas, 2022/578 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, hükmün açıklanması ile 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri mağdurun beyanı dışında mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, hapis cezasının ertelenmesi ya da paraya çevrilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...’ın arkadaşı olan temyiz dışı sanık ...’ya ait aracın lastiklerinin mağdur ... tarafından kesilmesi üzerine sanığın arkadaşı olan temyiz dışı sanık ... ile birlikte mağdurun yanına gittikleri, burada aralarında çıkan tartışmada sanığın beden yoluyla katılanı yaraladığı kabul edilmiştir.

2. Sanığın ve mağdurun beyanları tespit edilerek dosya içerisine alınmıştır. Mağdurun yaralanmasına ilişkin düzenlenen adli rapor dosya içerisinde mevcuttur.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına ilişkin temyiz sebebi yönünden; Mağdurun aşamalardaki istikrarlı anlatımları ile uyumlu adli rapor içeriği karşısında, sanığın eyleminin sübuta erdiğinin kabulü ile dosyada mevcut deliller ile hakkında yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz sebebi yönünden;

Sanık hakkında, Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.10.2012 Tarihli ve 2011/391 Esas, 2012/409 Karar sayılı ilk kararı ile verilen 11 ay hapis cezasının 5237 sayılı Kanun’un 51 inci maddesi gereğince ertelendiği, hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 02.10.2014 Tarihli, 2014/11129 Esas, 2014/32380 Karar sayılı kararı ile bozulduğu, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle mahkemece açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verilmiş ise de Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.02.2016 tarihli ve 2014/71 Esas - 2016/42 Karar sayılı ilamı gereğince sanığın 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince kazanılmış hakkı nedeniyle bozma öncesi hükmedilen 11 ay hapis cezasının 5237 sayılı Kanun’un 51 nci maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) no.lu bendinde açıklanan kazanılmış hak ihlali nedenle Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.10.2022 Tarihli ve 2022/495 Esas, 2022/578 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,